Πράξιλλα ἡ τὰ Ὄστρακα Ἰωμένη

Πράξιλλα ἡ γυνὴ ἡ ἀθηναία εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἰατρεῖονmedici officinam (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — locus ubi medicus aegrotos curat, φέρουσα ἐν τῷ κόλπῳin sinu (δοτ. ἑν. ἀρσ.) — pars vestis seu corporis ubi res portantur πλῆθος ὀστράκωνmultitudinem testarum (αἰτ. ἑν. οὐδ. cum γεν. πλ.) — magnam copiam testarum fictilium. ὁ δὲ ἰατρός, Στρυμόδωρος ὄνομα, ἰδὼν αὐτὴν δεινῶς λυπουμένηνdolentem (μτχ. ἐνεστ. μέσ./παθ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'λυπέω', significat maestam esse, ἤρετοinterrogavit (ἀόρ. β' ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἔρομαι', rogandi· «τί πάσχεις, ὦ γύναι; ποῦ τὸ ἄλγοςdolor (ὀνομ. ἑν. οὐδ.) — dolor corporis seu animi;»

ἡ δὲ ἀνεβόησενexclamavit (ἀόρ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'βοάω'· «οὐκ ἐγὼ νοσῶaegroto (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — morbo laborare, ἀλλ' ὁ ἀνήρ. ὅρα γὰρ ταῦτα τὰ ὄστρακα· πάντα γὰρ τὸ ὄνομα αὐτοῦ φέρει, Εὐθυκλέους τοῦ ἐμοῦ. εὗρον δὲ αὐτὰ ἐν τῇ ἀγορᾷ κείμεναiacentia (μτχ. ἐνεστ. μέσ. αἰτ. πλ. οὐδ.) — a verbo 'κεῖμαι', posita esse. ἆρα φάρμακόν τιremedium aliquod (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — medicamentum ad morbum sanandum ἔχεις πρὸς τοῦτο τὸ κακόν;»

ὁ δὲ ἰατρὸς λαβὼν τὰ ὄστρακα εἰς τὰς χεῖρας, καὶ ψηλαφῶνpalpans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — manibus tangens et tentans ὥσπερ τὸν σφυγμὸν τοῦ κάμνοντοςpulsum aegrotantis (αἰτ. ἑν. ἀρσ. cum μτχ. γεν.) — motus venarum aegri hominis, σεμνῶςgraviter (ἐπίρρ.) — modo digno et gravi ἔφη· «τοῦτο τὸ νόσημα, ὦ Πράξιλλα, οὐκ ἔστιν ἐν τῷ σώματι, ἀλλ' ἐν τῇ πόλει. καλεῖται δὲ ὀστρακισμός. γίγνεται γὰρ ἐν τοῖς ἀνδράσι τοῖς μέγα φρονοῦσιsuperbientibus (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. δοτ. πλ. ἀρσ.) — idiotismus: nimium de se sentire, superbire, καὶ αἴρειtollit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'αἴρω', sublevandi vel auferendi τὸν νοσοῦντα ἔξω τῶν τειχῶν εἰς ἔτη δέκα. θεραπεία δὲ οὐδεμία πλὴν φυγῆςpraeter exsilium (πρόθ. cum γεν. ἑν. θηλ.) — nulla cura nisi exsilii.»

ἡ δὲ Πράξιλλα ἐθρήνειlamentabatur (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'θρηνέω', significat lugere vel deplorare· «ὦ τάλαιναmisera (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — forma feminina adiectivi 'τάλας', indicat infelicitatem ἐγώ· ἆρα τεθνήξεταιmortuus erit (μέλλ. παρακ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'θνῄσκω', futurum perfecti, status mortis futurae ὁ ἀνήρ;»

«οὔκ,» ἔφη ὁ Στρυμόδωρος, «ἀλλὰ μετοικήσειmigrabit (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'μετοικέω', significat sedem mutare vel in exsilium ire. καὶ γὰρ χρησμόςoraculum (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — responsum divinum, praedictio dei τίς ἐστι περὶ αὐτοῦ. ἤκουσα γὰρ τῆς Πυθίας λεγούσηςPythiam dicentem (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. ἑν. θηλ.) — genetivus cum verbo 'ἀκούω', de sacerdote Apollinis Delphici·

‹ὅταν ὀστράκῳtestula (δοτ. ἑν. οὐδ.) — dativus instrumenti, fragmentum testae in ostracismo adhibitum πλησθῇ τὸ τῆς ἀγορᾶς ἔδαφοςsolum (ὀνομ. ἑν. οὐδ.) — pavimentum vel superficies terrae, τότε φεύξεταιfugiet (μέλλ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'φεύγω', futurum medium significat exsulare vel in exsilium pelli ὁ πολλὰ λέγων, σιγήσειtacebit (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'σιγάω', significat silere δ' ἡ γυνή.› »

ἐνταῦθα δὲ ἡ Πράξιλλα σιωπήσασαcum siluisset (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'σιωπάω', tacere ἐνενόειcogitabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐν' et 'νοέω', secum reputare. εἶτα, μεταβαλοῦσα τὸ πρόσωπονvultu mutato (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'μεταβάλλω', vultum mutans, ἐμειδίασεsubrisit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'μειδιάω', leniter ridere καὶ ἔφη· «ἀλλ' εἰ οὕτως ἔχει, ὦ ἰατρέ, οὐκέτι λυποῦμαι. πρότερον μὲν γὰρ οὐδεὶς ᾔδειnoverat (ὑπερσ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'οἶδα', cum vi praeteriti τὸν ἄνδρα τὸν ἐμόν, ἀλλ' ὡς σκιὰ ἐν τῇ πόλει περιῄειcircumibat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'περίειμι', circum vagari. νῦν δὲ ἰδού· τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν μυρίοις ὀστράκοις γέγραπται, καὶ πάντες οἱ πολῖται περὶ αὐτοῦ διαλέγονται.»

καὶ λαβοῦσα τὰ ὄστρακα πάλιν εἰς τὸν κόλπονsinum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — pars vestis ante pectus, ubi res portantur, ἀπῄειabibat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἄπειμι', discedere χαίρουσαgaudens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'χαίρω', laetari. ὁ δὲ ἰατρὸς θαυμάσαςmiratus (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'θαυμάζω', admirari ἔλεγεν πρὸς ἑαυτόν·

«ἄλλους μὲν ὁ ὀστρακισμὸς ἐκβάλλειeicit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐκ' et 'βάλλω', expellere τῆς πόλεως· ταύτην δὲ μόνην πρῶτον εἰς αὐτὴν εἰσήγαγενintroduxit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'εἰσάγω', introducere.»