Ὁ Ὁπλίτης ὁ τὸν Ἔρωτα Φεύγων

«Ἐπειδὴ τὴν τρίτην κύλικαpoculum (αἰτ. ἑν. θηλ.) — vas ad bibendum, praesertim in symposio τῷ Διὶ τῷ Σωτῆρι ἐσπείσαμενlibavimus (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' πλ.) — a verbo 'σπένδω', de vino diis libando, ἐθέλω ὑμῖν, ὦ συμπόται, διηγήσασθαιnarrare (ἀπαρ. ἀορ. μέσ.) — verbum compositum ex 'διά' et 'ἡγέομαι' ὅ τι εἶδον πρῴηνnuper (ἐπίρρ.) — adverbium temporis, significat 'ante paucos dies' ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ· θαυμαστὸν γάρ ἐστι καὶ γέλωτος ἅμα καὶ οἴκτουmiserationis (γεν. ἑν. ἀρσ.) — a nomine 'οἶκτος', misericordia seu commiseratio ἄξιον.

Ἐβουλεύετο ὁ δῆμος περὶ στρατείαςexpeditionis (γεν. ἑν. θηλ.) — expeditio militaris, distinguendum a 'στρατιά', εἰ χρὴ ναῦς πέμπειν πρὸς τοὺς συμμάχους. καὶ δὴ ἀνέστηsurrexit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀνίστημι', hic intransitive ῥήτωρ μὲν οὐδείς, ἀλλ' ὁπλίτης, Στρατοκλῆς τοὔνομα, αὐτοῖς ὅπλοιςcum ipsis armis (δοτ. πλ. οὐδ.) — dativus sociativus, 'armis quae gerebat', ὥσπερ εἰς μάχην παρεσκευασμένοςparatus (μτχ. παρακ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'παρασκευάζω', status paratus. καὶ οἱ μὲν ἐγέλων, ὁ δὲ οὐδὲν φροντίσαςcurans (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'φροντίζω', cum 'οὐδέν' = nihil curans ἤρξατο λέγειν ὧδε·

"Ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὐχ ὡς δεινὸς λέγεινdicendi peritus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ. μετ' ἀπαρ.) — infinitivus epexegeticus, 'callidus ad dicendum' ἀνέστην, ἀλλ' ἀνὴρ στρατιώτης ὢν τἀληθῆvera (αἰτ. πλ. οὐδ.) — crasis ex 'τὰ ἀληθῆ' ἐρῶ. φημὶ δεῖν τὰς ναῦς ὡς τάχιστα πληροῦνcomplere (ἀπαρ. ἐνεργ. ἐνεστ.) — a verbo 'πληρόω', de navibus hominibus complendis καὶ ἐκπλεῖν. μηδεὶς ὑμῶν ὀκνείτωcunctetur (προστ. ἐνεργ. ἐνεστ. γ' ἑν.) — a verbo 'ὀκνέω', dubitare seu cunctari· ἡ γὰρ πόλις ἡ μέλλουσα καὶ ῥᾳθυμοῦσαignava (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'ῥᾳθυμέω', segnem esse οὐδὲν μέγα ἔπραξε πώποτε. ἐμὲ δὲ πρῶτον γράψατε τῶν στρατευομένων· ἕτοιμος γὰρ ἀποπλεῖν καὶ πόρρωprocul (ἐπίρρ. μετὰ γεν.) — adverbium loci, cum genetivo 'procul a' τῆς πατρίδος γενέσθαι."

Οὕτω δ' ἐπιθυμῶνcupiens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἐπιθυμέω', regit infinitivum vel genetivum ἐκπλεῦσαιnavigare, enavigare (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — verbum compositum ex 'ἐκ' et 'πλέω' ἔπεισε τὸν δῆμον, ὥστε πάντες ἀνεβόησανacclamaverunt (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'βοάω' καὶ τὴν στρατείαν ἐψηφίσαντοdecreverunt, suffragati sunt (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — a verbo 'ψηφίζομαι', suffragium ferre.

Ἐγὼ δὲ παρακαθήμενοςassidens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — verbum compositum ex 'παρά' et 'κάθημαι' ᾔδηsciebam (παρατ. ὁριστ. (ἀπὸ οἶδα) α' ἑν.) — forma praeteriti verbi 'οἶδα' τὴν ἀληθῆ αἰτίαν, ἣν οὐκ εἶπεν ἐν τῷ δήμῳ. ἤραamabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἐράω', regit genetivum γὰρ ὁ Στρατοκλῆς νεανίου τινός, Δημέου τοὔνομα, καλοῦ κἀγαθοῦ, ὃς αὐτοῦ οὐκ ἐφρόντιζενcurabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'φροντίζω', regit genetivum. ὀδυνώμενοςdolens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ὀδυνάομαι', dolorem sentire οὖν καὶ οὐ δυνάμενος φέρειν τὸν ἔρωτα, ἔγνω φεύγειν διὰ θαλάττης, ὡς τὸ πλῆθος τῆς ὁδοῦ καὶ τὸ τῶν κινδύνων μέγεθος παύσειsedabit, finiet (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'παύω', regit genetivum rei αὐτὸν τῆς νόσου. "οὐδεὶς γάρ," ἔφη πρὸς ἐμέ, "ἐρᾷ πολεμῶν."

Ἐξέπλευσενenavigavit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐκ' et 'πλέω' οὖν μετὰ τῶν νεῶνnavium (γεν. πλ. θηλ.) — a nomine 'ναῦς', declinatio irregularis, χαίρωνgaudens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'χαίρω' ὡς ἀποδράςeffugiens (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἀποδιδράσκω', clam fugere.

Ἀλλὰ τί γίγνεται; ὀλίγῳ ὕστερον ἐπέστειλενmisit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'στέλλω', de epistula mittenda ἐμοὶ γράμματα ἀπὸ τοῦ στρατοπέδου, μεστὰ δακρύωνplena lacrimarum (αἰτ. πληθ. οὐδ. μετὰ γεν.) — adiectivum 'μεστός' cum genetivo rei· τὸν γὰρ Δημέαν, ὡς ἔοικεut videtur (ἀπρόσ. ἐνεστ.) — locutio parenthetica, impersonalis a verbo 'ἔοικα', καὶ αὐτὸν ἐν ταῖς ναυσὶν εὗρε στρατευόμενονmilitantem (μτχ. ἐνεστ. μέσ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'στρατεύομαι', de militia.

Ὁρᾶτε οὖν, ὦ φίλοι· τριήρηςtriremis (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — navis longa tribus remorum ordinibus instructa μὲν τὸν ἄνδρα ἤνεγκεtulit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'φέρω', forma irregularis aoristi, τὸν δ' Ἔρωτα οὐκ ἀπέλιπενreliquit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'λείπω'. οὐδεμία γὰρ θάλαττα, οὐδὲ ναῦς οὐδεμία, τοῦ ἐρῶντος ταχυτέραamante celerior (συγκρ. ὀνομ. ἑν. θηλ. μετὰ γεν.) — comparativus cum genetivo comparationis; 'ἐρῶντος' est mtx. ἐνεστ. verbi 'ἐράω'.»