Ὁ Μεγαρεὺς πρὸς τῇ Κρήνῃ

Φίλων ὁ Μεγαρεύς, μέτοικοςinquilinus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — peregrinus qui Athenis habitat sine civitate ὢν Ἀθήνησι καὶ κεραμεὺς τὴν τέχνηνfigulus arte (ὀνομ. ἑν. ἀρσ. cum αἰτ. respectus) — αἰτιατικὴ τῆς ἀναφορᾶς, indicat artem quam exercet, ἅμα τῇ ἕῳprima luce (δοτ. ἑν. θηλ. cum ἅμα) — simul atque aurora apparuit ἧκε πρὸς τὴν κρήνην, ὅπως ὕδωρ ἀρύσαιτοhauriret (ἀορ. εὐκτ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀρύω', in enuntiato finali post ὅπως τῷ ἐργαστηρίῳ· ὁ γὰρ πηλὸςlutum (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — materia qua figulus utitur πολλοῦ ὕδατος δεῖται. εὗρε δὲ ἐκεῖ πλῆθος πολιτῶν συνεστηκότωνcongregatorum (μτχ. παρακ. ἐνεργ. γεν. πλ. ἀρσ.) — a verbo 'συνίστημι', indicat homines simul stantes, οὐχ ὕδατος ἕνεκα, ἀλλὰ διαλεγομένων περὶ τῶν κοινῶν· ἦν γὰρ ἐκείνη ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ἔμελλον οἱ Ἀθηναῖοι ὀστρακοφορήσεινtestulas laturos esse (ἀπαρ. μέλλ. ἐνεργ.) — suffragium per ostraca ferre, de exilio decernere.

Προσελθὼν οὖν τις τῶν πολιτῶν, ἄνθρωπος ἀγροῖκοςrusticus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — homo agrestis et rudis, imperitus καὶ γράμματα οὐκ ἐπιστάμενοςsciens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἐπίσταμαι', hic litteras nesciens, ἔδωκεν αὐτῷ ὄστρακον καὶ γραφεῖονstilus (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — instrumentum ad scribendum, καὶ «ὦ ξένε,» ἔφη, «σὺ δὴ σοφὸς εἶ τὰ γράμματαperitus es litterarum (ὀνομ. ἑν. cum αἰτ. respectus) — αἰτιατικὴ τῆς ἀναφορᾶς· ἔγγραψόνinscribe (ἀορ. προστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'ἐγγράφω' μοι τοὔνομα εἰς τὸ ὄστρακον τουτίhoc ipsum (δεικτ. ἀντων. αἰτ. ἑν. οὐδ.) — forma emphatica pronominis 'τοῦτο' cum iota deictico.»

Ἤρετοinterrogavit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἔρομαι' δὲ ὁ Φίλων· «τίνοςcuius (ἐρωτ. ἀντων. γεν. ἑν.) — genetivus, de nomine inscribendo quaerit, ὦ 'γαθέo bone (κλητ. ἑν. ἀρσ.) — per crasin pro 'ὦ ἀγαθέ', alloquium familiare;» ὁ δέ· «Ἀριστείδου,» ἔφη.

Θαυμάσαςmiratus (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'θαυμάζω', indicat admirationem οὖν ὁ Φίλων· «τί δὲ ἠδίκηκέ σε Ἀριστείδης; ἆρα χρήματα ἀφῄρηταί σου, ἢ ἄλλο τι κακὸν εἴργασταιperpetravit (παρακ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἐργάζομαι', significat facere vel operari;»

Ὁ δὲ ἀπεκρίνατοrespondit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀποκρίνομαι', significat respondere· «οὐδὲ ἕν· οὐδὲ γιγνώσκω τὸν ἄνδρα οὐδ' ἑώρακαvidi (παρακ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — a verbo 'ὁράω', forma perfecti cum reduplicatione πώποτεumquam (ἐπίρρ.) — adverbium temporis, significat 'ullo umquam tempore'. ἀλλ' ἄχθομαιaegre fero (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum, significat moleste ferre vel dolere ἀκούων αὐτὸν πανταχοῦubique (ἐπίρρ.) — adverbium loci, significat 'omnibus in locis' τὸν Δίκαιον καλούμενον.»

Ὁ μὲν οὖν Φίλων σιγῇsilentio (δοτ. ἑν. θηλ.) — dativus modi, significat 'tacite' vel 'silenter' ἔγραψε τοὔνομαnomen (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — per crasin ex 'τὸ ὄνομα' καὶ ἀπέδωκε τὸ ὄστρακονtesta (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — testa fictilis in qua nomen scribebatur ad ostracismum· ἀπελθόντοςcum abisset (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. γεν. ἑν. ἀρσ.) — genetivus absolutus a verbo 'ἀπέρχομαι' δὲ τοῦ ἀνθρώπου πρὸς ἑαυτὸν ἐνεθυμήθηcogitavit (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἐνθυμέομαι', significat secum reputare τοιάδε·

«Ἐγὼ μὲν ξένος ὤν, τῆς πολιτείας οὐ μετέχωparticeps sum (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — verbum regens genetivum, ex 'μετά' et 'ἔχω' οὐδὲ τῶν ὀστράκων τούτων· καὶ πολλάκις μὲν ἠχθόμηνaegre ferebam (παρατ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — a verbo 'ἄχθομαι', significat molestiam vel dolorem ἐπὶ τῇ τύχῃ, ὅτι οὐκ ἔξεστί μοι φέρειν τὴν ψῆφονsuffragium ferre (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ. cum αἰτ.) — locutio de suffragio dando in comitiis μετὰ τῶν ἀστῶνcivium (γεν. πληθ. ἀρσ.) — a 'ἀστός', civis qui ius civitatis habet. νῦν δὲ ὁρῶ ὅτι οὗτοι μὲν οἱ πολῖται δύνανται τοὺς ἀρίστους ἐλαύνειν ἐκ τῆς πόλεως, τὸν δὲ φθόνονinvidiam (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — a 'φθόνος', livor, invidia ἐξελάσαιexpellere (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — ex 'ἐκ' et 'ἐλαύνω', amovere, pellere οὐ δύνανται.»

Καὶ ἀράμενοςsublato (μτχ. ἀορ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'αἴρω', tollere, sustulisse τὴν ὑδρίανhydriam (αἰτ. ἑν. θηλ.) — vas ad aquam ferendam ἀπῆλθεν, ἡγούμενος εὐτυχέστεροςfelicior (συγκρ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — gradus comparativus adiectivi 'εὐτυχής' εἶναι ὁ πηλὸν πλάττωνlutum fingens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. cum αἰτ.) — de figulo qui lutum format τοῦ τὰ ὀνόματα τῶν δικαίων εἰς ὄστρακα χαράττοντοςinscribentis (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'χαράττω', incidere, inscribere.

Ὁ μῦθος δηλοῖdeclarat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum contractum a 'δηλόω', ostendere ὅτι πολλάκις αὐτὴ ἡ ἀρετὴ τίκτειparit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'τίκτω', gignere, generare τὸν φθόνον, καὶ οὐχ ἡ κακίαvitium (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a 'κακία', pravitas, malitia μόνη τῆς φυγῆς αἰτίαcausa exilii (γεν. ἑν. θηλ. cum ὀνομ.) — 'φυγή' significat exilium, 'αἰτία' causam γίγνεται.