Ἡ Πράξιλλα καὶ ὁ Λιτὸς Βωμός

Ἦν μὲν θέρος, καὶ ὁ ἀγρὸς ὅλος ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἔλαμπεν. αἱ μὲν ἄρουραιarva (ὀνομ. πληθ. θηλ.) — agri arati, terra culta ξανθαὶ τῷ σίτῳ ἔκυπτονinclinabantur (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo 'κύπτω', se demittere propter pondus, οἱ δὲ τέττιγεςcicadae (ὀνομ. πληθ. ἀρσ.) — insecta aestiva quae canunt ἐν ταῖς πτελέαις ἀπαύστως ᾖδον, καὶ ἡ γῆ αὐτὴ θερμὴ καὶ εὐώδης ἀνέπνει. ἐνταῦθα Πράξιλλα ἡ γυνή, πενιχρὰ μὲν οὖσα, εὐσεβὴς δέ, βωμὸν ἔστησεν οὐκ ἐκ λίθου λευκοῦ οὐδὲ γλυπτόν, ἀλλ' ἐκ τριῶν πετριδίωνlapillorum (γεν. πληθ. οὐδ.) — deminutivum a 'πέτρα', parvi lapides ἁπλῶς συντεθέντωνcompositorum (μτχ. ἀορ. παθ. γεν. πληθ.) — a verbo 'συντίθημι', simul positorum παρὰ τὴν ῥίζαν δρυὸς παλαιᾶς.

ἰδεῖν δ' ἦν αὐτὴν ὀρθὴν ἑστῶσανstantem (μτχ. παρακ. ἐνεργ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'ἵστημι', statum permanentem indicat, τὰς χεῖρας εἰς οὐρανὸν αἴρουσαν, τὸν δὲ πέπλον ὑπὸ τῆς αὔρας κινούμενον. πρῶτον μὲν ὕδωρ καθαρὸν κατέχεενeffudit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'κατά' et 'χέω', ἔπειτα κριθὰς ἐπέπασενinspersit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἐπιπάσσω', superne spargere· εἶτα δὲ πῦρ μικρὸν ἀνῆψενaccendit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀνάπτω', ignem incendere, καὶ ὁ καπνὸς λευκὸς καὶ λεπτὸς ἀνέβαινεν, ἑλισσόμενοςvolvens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἑλίσσω', in gyros se torquens διὰ τῶν φύλλων ἄνω πρὸς τὸν αἰθέρα. ἐπὶ δὲ τὸν βωμὸν οὐ βοῦν, οὐ κριόν, ἀλλὰ πόπανον ἓν μελιτοῦν καὶ ὀλίγον οἴνου ἔθηκεν. ἡ δὲ ὀσμὴ τοῦ μέλιτος καιομένου γλυκεῖα διὰ παντὸς τοῦ ἀγροῦ διεσπείρετοdispergebatur (παρατ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'διά' et 'σπείρω'.

παριὼν δὲ γείτων πλούσιος, ἄγων ταῦρον μέγαν χρυσόκερωνauricornem (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum compositum, aurea cornua habens εἰς τὸ ἱερὸν τῆς πόλεως, κατεγέλασενirrisit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'κατά' et 'γελάω', deridere· «ὦ ταλαίπωρεmisera (κλητ. ἑν. θηλ./ἀρσ.) — adiectivum, aerumnosa, infelix, τοῖς θεοῖς πόπανον προσφέρεις; οἱ θεοὶ τὰς μεγάλας θυσίας φιλοῦσιν.» ἡ δὲ Πράξιλλα οὐδὲν ἀπεκρίνατο, ἀλλ' ἡσυχῇtacite (ἐπίρρ.) — quiete, silentio προσηύξατοprecata est (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'πρός' et 'εὔχομαι'.

τῇ δ' ὑστεραίᾳ χάλαζαgrando (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — imber lapideus e caelo cadens δεινὴ κατέβη· καὶ τοῦ μὲν πλουσίου τὸν σῖτον ὅλον διέφθειρενcorrupit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'διά' et 'φθείρω', significat perdere, ὥστε ὁ ταῦρος ματαίως ἐσφάγηmactatus est (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'σφάζω', de victima immolanda· τὸν δὲ τῆς Πραξίλλης ἀγρὸν μόνον οὐκ ἥψατοtetigit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἅπτομαι' cum genetivo constructum, ἀλλ' ἀβλαβὴςincolumis (ὀνομ. ἑν. ἀρσ./θηλ.) — adiectivum, sine damno, non laesus καὶ χλωρὸς ἔμεινεν.

ὁ μῦθος δηλοῖdeclarat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum contractum ex 'δηλόω', significat manifestum facere ὅτι οἱ θεοὶ οὐ τὸ μέγεθοςmagnitudo (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — substantivum de amplitudine rerum τῶν δώρων σκοποῦσινspectant (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — verbum contractum ex 'σκοπέω', significat considerare, ἀλλὰ τὴν καθαρὰν ψυχὴν τοῦ θύοντοςsacrificantis (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'θύω', de eo qui sacrificium facit.