Ὁ Ναύτης ὁ τὰ Ὄστρακα Ῥίψας

Νέαρχον νῦν ἐπαινέσομαιlaudabo (μέλλ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — a verbo 'ἐπαινέω', hic in forma media futura, ἄνδρα χρήμασι μὲν πένηταpauperem (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum, opponitur voci 'πλούσιον', ἀρετῇ δὲ πλούσιον. οὗτος γὰρ οὔτε πατέρα ἔσχεν ἔνδοξον οὔτε γῆν πολλήν, ἀλλὰ ταῖς χερσὶν εἰργάζετο ἐν τῷ νεωρίῳnavali (δοτ. ἑν. οὐδ.) — locus ubi naves aedificantur et servantur τῷ ἐν Πειραιεῖ, τὰς τριήρεις ἐρέττωνremigans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἐρέττω', remis navem propellere καὶ τὰ σκεύη φυλάττων. καὶ ὅμως τούτῳ τῷ ἀνδρὶ πλεῖον προσῆνaderat, inerat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'πρόσειμι', cum dativo φρονήσεωςprudentiae (γεν. ἑν. θηλ.) — genetivus rei qua quis abundat ἢ πολλοῖς τῶν ἐν ἀγορᾷ μέγα βοώντων.

ἡνίκαquando, cum (σύνδ. χρον.) — coniunctio temporalis γὰρ ὁ δῆμος ἔμελλεν ὀστρακοφορήσεινostraca laturum esse (ἀπαρ. μέλλ. ἐνεργ.) — verbum compositum, testulas ferre ad exilium decernendum, ἦλθεν εἰς τὸ νεώριον ἀνήρ τις, Πείσων ὄνομα, θύλακονsaccum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — sacculus vel pera φέρων μεστὸνplenum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum cum genetivo 'ὀστράκων' ὀστράκων.

«ὦ Νέαρχε,» ἔφηinquit (παρατ./ἀορ. ὁριστ. γ' ἑν.) — a verbo 'φημί', in oratione directa, «γράμματαlitteras (αἰτ. πλ. οὐδ.) — hic significat artem legendi et scribendi ἐπίστασαιscis, nosti (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. β' ἑν.) — a verbo 'ἐπίσταμαι', deponens;»

«ἐπίσταμαιscio (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum deponens, significat 'novisse', 'peritum esse',» ἦ δ' ὅςinquit ille (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — formula solemnis ad dialogum notandum, 'dixit ille', «ὀλίγα γε, ὅσαquantum (ἀντων. ἀναφ. αἰτ. πληθ. οὐδ.) — pronomen relativum quantitatis ναύτῃ ἀρκεῖsufficit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — cum dativo, significat 'satis esse'.»

«ἀρκεῖ καὶ πρὸς τοῦτο. λαβὲ δὴ ταῦτα τὰ ὄστρακαtestas (οὐσ. αἰτ. πληθ. οὐδ.) — testae fictiles ad suffragia ferenda in ostracismo καὶ γράφε ἐν ἑκάστῳ τὸ αὐτὸ ὄνομα, τὸ Ἀριστείδου. λήψῃaccipies (μέλλ. ὁριστ. μέσ. β' ἑν.) — a verbo 'λαμβάνω', forma futuri δὲ δραχμὰς πέντε, πλέον ἢ ὅσας ἐρέττωνremigans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἐρέττω', significat 'remos ducere' ἐν μηνίmense (οὐσ. δοτ. ἑν. ἀρσ.) — a nomine 'μήν, μηνός'.»

ὁ δὲ Νέαρχος ἓν λαβὼν ὄστρακον καὶ στρέψαςvertens (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'στρέφω', significat 'circumagere' ἐν τῇ χειρὶ ἠρώτησεν· «τί δὲ ἠδίκηκενiniuriam fecit (παρακ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀδικέω', tempus perfectum ὁ ἀνὴρ οὗτος, ὃν οὕτω σπουδάζετεstudetis (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' πληθ.) — a verbo 'σπουδάζω', significat 'contendere', 'operam dare' ἐκβαλεῖνeicere (ἀορ. ἀπαρ. ἐνεργ.) — a verbo 'ἐκβάλλω', hic de exilio per ostracismum;»

«οὐδέν,» ἔφη ὁ Πείσων γελῶνridens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'γελάω', forma contracta· «τοῦτο γάρ ἐστι τὸ δεινόνres terribilis/mira (ὀνομ. ἑν. οὐδ.) — adiectivum substantive usurpatum, significat rem gravem vel mirabilem. Δίκαιος καλεῖταιvocatur (ἐνεστ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'καλέω', forma passiva contracta, καὶ οἱ φίλοι μου κάμνουσιν ἀκούοντεςdefatigantur audiendo (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ. μετὰ μτχ.) — 'κάμνω' cum participio significat 'taedet me alicuius rei'.»

«εἶταdeinde, ergo (ἐπίρρ.) — adverbium temporis, hic vim interrogativam indignantis habet διὰ τὴν δικαιοσύνην κολάζεταιpunitur (ἐνεστ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'κολάζω', significat poena afficere;» ἔφη ὁ Νέαρχος. «ἐγὼ μὲν οἶμαιputo, existimo (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — forma contracta ex 'οἴομαι' τοὺς ἀδίκους δεῖν φεύγεινoportere in exsilium ire (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — 'φεύγειν' hic significat exsulare, ostracismo pelli, οὐ τοὺς δικαίους. σὺ δὲ βούλει ἕνα ἄνδρα χερσὶ πολλαῖς γράψαι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ ταῦτα βουλόμενοι. τοῦτο δ' οὐκ ἔστι ψῆφοςsuffragium (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — significat calculum vel suffragium in comitiis δήμου, ἀλλὰ δόλος ὀλίγωνdolus paucorum (ὀνομ. ἑν. ἀρσ. μετὰ γεν.) — significat fraudem oligarchorum vel paucorum hominum.»

καὶ ταῦτα εἰπὼν ἔρριψεiecit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ῥίπτω' πάντα τὰ ὄστρακα εἰς τὴν θάλατταν, ὥστε καταδῦναιsubmergi (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — a verbo 'καταδύω', in consecutiva propositione cum ὥστε· καὶ ὁ Πείσων ᾤχετο ἀπιὼνabibat (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν. μετὰ μτχ.) — 'οἴχομαι' cum participio significat abire, discedere κενόςvacuus, inanis (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum, hic significat sine effectu, re infecta, βλασφημῶνmaledicens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'βλασφημέω', forma contracta.

τῇ δ' ὑστεραίᾳ, ὅτε συνῆλθεν ὁ δῆμος, ἐνέγραψενinscripsit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐν' et 'γράφω' ὁ Νέαρχος ἓν μόνον ὄστρακον, ἀφ' ὧν αὐτὸς ἔκρινεν, καὶ τοῦτο σιωπῇ κατέθηκενdeposuit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'κατατίθημι', significat ponere. ἐρωτηθεὶς δ' ὑπὸ τῶν συνναυτῶν πότερονutrum (ἐπίρρ. ἐρωτηματικόν) — introducit interrogationem indirectam ἐξέβαλέ τινα, ἀπεκρίνατο·

«ἐξέβαλονeieci (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐκ' et 'βάλλω'. τὴν γὰρ ἐμαυτοῦ αἰσχύνηνpudorem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — significat turpitudinem vel dedecus ἐξέγραψαexscripsi (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — hic significat 'ostraco inscripsi', ἵνα μηδεὶς αὐτὴν λάβῃ.»

τοῦτον οὖν, ὦ ἄνδρες, ἄξιόν ἐστιν ἐπαινεῖνdignum est laudare (ἀπαρ. ἐνεργ. ἐνεστ.) — constructio impersonalis cum infinitivo· ὃς πένης ὢν οὐκ ἐπωλήθηnon venditus est (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'πωλέω', hic metaphorice 'non se corrupit', καὶ ναύτης ὢν εἶδεν ὀρθότερονrectius (ἐπίρρ. συγκρ.) — gradus comparativus ab 'ὀρθῶς' τῶν κυβερνώντωνgubernantium (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. πληθ. ἀρσ.) — a verbo 'κυβερνάω', significat qui rem publicam regunt τὴν πόλιν. ἓν γὰρ ὄστρακον δικαίως τεθὲν κρεῖττόν ἐστι χιλίων πεπλασμένωνfictorum (μτχ. παρακ. μέσ.-παθ. γεν. πληθ. οὐδ.) — a verbo 'πλάσσω', significat falsa vel simulata.