Καλλίας ὁ Χορηγὸς καὶ ὁ Χρησμός

Καλλίας ὁ χορηγόςchoragus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — civis dives qui sumptus chori sustinet, μέλλων ἀγωνιεῖσθαιcertaturum esse (ἀπαρ. μέλλ. μέσ.) — a verbo 'ἀγωνίζομαι', hic de lite in iudicio δίκην περὶ τῶν χορηγικῶν ἀναλωμάτωνsumptuum choragicorum (γεν. πλ. οὐδ.) — expensae ad chorum instruendum pertinentes, περιεπάτει ἐν τῇ Ποικίλῃ στοᾷ, ἀναμένων τὸν ἄρχοντα. προσελθὼν δέ τις τῶν φίλων ἠρώτησεν αὐτὸν εἰ θαρροίηconfideret (εὐκτ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'θαρρέω', in oratione obliqua περὶ τοῦ ἀγῶνος.

ὁ δὲ Καλλίας ἔφη· «ἐπέμφθηνmissus sum (ἀορ. ὁριστ. παθ. α' ἑν.) — a verbo 'πέμπω', passivum aoristi γὰρ εἰς Δελφοὺς πρὸ τῆς δίκης, καὶ ἀνεῖλέ μοι ὁ θεὸς τάδε· "νικήσεις τοὺς ἐχθρούς, ὦ Καλλία, δαπανῶνimpendens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'δαπανάω', pecuniam consumere significat ἀργύριον." ἐγὼ οὖν ἥκω παρεσκευασμένοςparatus (μτχ. παρακ. μέσ.-παθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'παρασκευάζω', statum praeparatum indicat.»

γελάσαςcum risisset (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'γελάω', actionem praecedentem indicat οὖν ὁ φίλος εἶπεν· «εὖ γε, ὦ Καλλία· τοὺς γὰρ δικαστὰς δηλονότιscilicet (ἐπίρρ.) — adverbium ex 'δῆλον' et 'ὅτι', significat 'manifesto' διαφθερεῖςcorrumpes (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'διαφθείρω', hic de iudicibus pecunia corrumpendis τῷ ἀργυρίῳ, καὶ οὕτω κρατήσειςvinces (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'κρατέω', superiorem esse significat.»

ὁ δὲ Καλλίας, συναγαγὼν τὰς ὀφρῦςcontrahens supercilia (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ. + αἰτ. πληθ.) — locutio quae vultum severum vel iratum significat, ἀπεκρίνατο· «οὐκ ὀρθῶς, ὦ βέλτιστε, μανθάνεις τὸν χρησμόν. οὐ γὰρ ὁ θεὸς κελεύει με δωροδοκεῖνcorrumpere, largiendo pecuniam (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — verbum compositum, significat munera accipere vel dare ad corrumpendum τοὺς κριτάς, ἀλλ' ἀναμιμνῄσκειin memoriam revocat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'μιμνῄσκω' με ὅσον ἀργύριον εἰς τὸν χορὸν ἀνήλωσαimpendi, consumpsi (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — a verbo 'ἀναλίσκω', significat pecuniam expendere ὑπὲρ τῆς πόλεως. ταῦτα γὰρ δείξας τοῖς δικασταῖς, οὐ τὸ βαλλάντιονmarsupium, crumena (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — sacculus in quo pecunia servatur ἀλλὰ τὰ ἔργα, νικήσω δικαίως.»

εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸ δικαστήριον, οὐκ ἔδωκεν οὐδενὶ δραχμὴν οὐδεμίαν, ἀλλ' ἀπηρίθμησεenumeravit, recensuit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'ἀριθμέω', significat singula recensere τὰς λῃτουργίαςmunera publica (αἰτ. πληθ. θηλ.) — officia publica quae divites civibus praestabant sumptibus suis ἃς ἐλῃτούργησενmunera publica praestitit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'λῃτουργέω', significat officium publicum obire τῇ πόλει· καὶ ἀπέφυγε τὴν δίκηνiudicio absolutus est (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν. + αἰτ.) — locutio iuridica quae significat causam vincere seu absolvi.

ἐξιὼνexiens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἔξειμι' (ἐκ + εἶμι), significat egredi δὲ πρὸς τὸν φίλον εἶπεν· «ὁρᾷς; τὸ αὐτὸ ἀργύριον τὸν μὲν φαῦλονpravum, malum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum quod hominem vilem vel improbum significat εἰς φθορὰνperniciem, corruptionem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'φθείρω', significat interitum vel corruptelam ἄγει, τὸν δὲ χρηστὸνprobum, bonum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum quod hominem probum et utilem significat, oppositum τῷ φαύλῳ εἰς σωτηρίαν. οὐ γὰρ ἐν τῷ δαπανᾶνin impendendo (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ. μετὰ ἄρθρου) — infinitivus articularis, indicat actum expendendi pecuniam, ἀλλ' ἐν τῷ εἰς ἃ δεῖ δαπανᾶν ἡ ἀρετή.»