**Ἡ Λαβὴ ἡ Ἀμφίβολος**

Βούλομαι ὑμῖν διηγήσασθαιnarrare (ἀπαρ. ἀορ. μέσ.) — verbum compositum ex 'διά' et 'ἡγέομαι', significat rem ordine exponere οἷα ἔπαθον πρῴην ἐν τῷ δικαστηρίῳ. παιδοτρίβηςmagister gymnasticus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — qui pueros in palaestra exercet γάρ εἰμι, καὶ πολλοὺς μὲν νεανίσκους ἐν τῇ παλαίστρᾳ ἐδίδαξα παλαίεινluctari (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — artem luctandi exercere, οὐδεὶς δέ πωadhuc (ἐπίρρ.) — particula temporalis cum negatione coniuncta, 'nondum' ᾐτιάσατόaccusavit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'αἰτιάομαι', crimen alicui imponere με αἰσχρὸν οὐδέν—πρὶν ὁ Χαιρέας.

ἦλθε γάρ ποτε ὡς ἐμὲ γυνή, τοῦ Χαιρέου τοῦ γείτονος γαμετήuxor (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — mulier legitime nupta, δεομένηrogans (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'δέομαι', cum gen. vel infinitivo, 'petens' μαθεῖν τὴν πάλην· ἔφη γὰρ βούλεσθαι τὸ σῶμα ἰσχυρὰ γενέσθαι. ἐγὼ δέ (τί γὰρ ἔδει με ἀπωθεῖνrepellere (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'ὠθέω', 'depellere' γυναῖκα μισθὸν διδοῦσαν;) ἐδεξάμην αὐτὴν προθύμωςlibenter (ἐπίρρ.) — cum studio et alacritate.

ἐδίδασκον οὖν τὰς λαβάςprehensiones (αἰτ. πλ. θηλ.) — modi apprehendendi in lucta, ambiguum verbum in titulo· καὶ δὴ τὸν τράχηλον ἐπιλαβὼν καὶ τὸ σκέλος ὑποσκελίσαςsupplantans (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — crus subducere ut aliquis cadat κατέβαλον αὐτὴν εἰς τὴν γῆν, ὥσπερ εἴωθαsoleo (παρακ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν. σημ. ἐνεστ.) — verbum perfectum vim praesentis habens, 'consuevi' τοὺς μαθητάς. ἐν δὲ τούτῳ εἰσέρχεται ὁ Χαιρέας, καὶ ἰδὼν ἐμὲ ἐπάνω τῆς γυναικὸς κείμενον καὶ ἀσθμαίνονταanhelantem (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — aegre spiritum ducens, difficulter respirans, ἀνέκραγεν· "μοιχὸν εἴληφαadulterum deprehendi (παρακ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — a verbo 'λαμβάνω', 'in flagrante deprehendi'!" καὶ εἷλκέ με πρὸς τοὺς δικαστάς.

ἐκεῖ δὲ καταστὰς ἔλεξα τοιάδε· "ὦ ἄνδρες, οὐ μοιχείανadulterium (οὐσ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — crimen adulterii, contra 'πάλην' (luctam) oppositum ἀλλὰ πάλην ἐποιούμην. σκέψασθεconsiderate (ἀορ. προστ. μέσ. β' πλ.) — a verbo 'σκέπτομαι', hortatur ad considerandum γάρ· ἆρα μοιχὸς ὑποσκελίζειsupplantat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum ex 'ὑπό' et 'σκέλος', significat pedem subducere ut quis cadat; ἆρα μοιχὸς τὸν τράχηλονcollum (οὐσ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — pars corporis quae caput cum trunco coniungit στρέφει καὶ τὸ σκέλος ἀγκυλοῖincurvat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀγκυλόω', significat flectere vel curvare; οὐ δῆτα, ἀλλ᾽ ἕτερα ποιεῖ, ἃ ὑμεῖς ἴστε κάλλιον ἐμοῦ. καὶ ἵνα μάθητε ὅτι τέχνη ταῦτ᾽ ἐστὶ καὶ οὐχ ὕβρις—δεῦρό μοι σύ, ὦ Χαιρέα, εἰς τὸ μέσον!"

ὁ δὲ ἀνόητοςstultus (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — qui mente caret, insipiens προσελθὼν ᾤετό με λόγον τινὰ ἐρεῖν· ἐγὼ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον τὸν τράχηλον ἐπιλαβὼν καὶ ὑποσκελίσας κατέβαλον αὐτὸν πρηνῆpronum (ἐπίθ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — in faciem prostratum, ore verso ad terram ἐπὶ τὸ ἔδαφοςsolum (οὐσ. αἰτ. ἑν. οὐδ.) — pavimentum vel terra, ἐναντίον πάντων. οἱ μὲν οὖν δικασταὶ τοσοῦτον ἐγέλασαν ὥστε μηδὲ τὰς ψήφους δύνασθαι θέσθαι· ἀπέφυγον δ᾽ ὅμως ῥᾳδίως.

νῦν δὲ τὸ γελοιότατονridiculosissimum (ἐπίθ. ὑπερθ. ὀνομ. ἑν. οὐδ.) — superlativus adiectivi 'γελοῖος', quod maxime risum movet· ὁ Χαιρέας αὐτὸς μισθὸν τελεῖmercedem solvit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — pecuniam pro doctrina pendit καὶ φοιτᾷventitat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'φοιτάω', significat frequenter venire vel discendi causa adire παρ᾽ ἐμὲ καθ᾽ ἡμέραν, μανθάνων ἐκείνην τὴν λαβὴν ᾗ τὴν γυναῖκα κατέβαλον—ἵν᾽, ὡς ἔφη, γνῷcognoscat (ἀορ. β' ὑποτ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'γιγνώσκω', in propositione finali cum 'ἵνα' τοῦ λοιποῦin posterum (γεν. χρόνου) — genetivus temporis, significat 'de cetero, deinceps' πότερον παλαίει τις ἢ μοιχεύει.