**Ὁ Κρατὴρ ὁ τὴν Μιλησίαν Φέρων**

Γέρων μὲν ἤδη εἰμί, ὦ παῖ, καὶ ἡ χεὶρ οὐκέτι γράφει ὥσπερ πρότερον· ὅμως δὲ μέμνημαιmemini (παρακ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — a verbo 'μιμνήσκω', regit genetivum ἐκείνης τῆς ἡμέρας ὥσπερ χθὲςheri (ἐπίρρ.) — adverbium temporis significans diem hesternum γενομένηςfactae (μτχ. ἀορ. μέσ. γεν. ἑν. θηλ.) — a verbo 'γίγνομαι', cum 'ἡμέρας' concordans, καὶ δίκαιον οἶμαι εἶναι ἃ εἶδον ἀπομνημονεῦσαιcommemorare (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — verbum significans in memoriam revocare.

Ἦν μοι τότε ἐργαστήριον κεραμέωςofficina figuli (ὀνομ. ἑν. οὐδ. cum γεν.) — locus ubi opera fiunt a figulo ἐν τῷ Κεραμεικῷ, οὐ μέγα μέν, μεστὸν δὲ πηλοῦ καὶ ἀγγείων. εἰσιὼν δ' ἄν, ὦ παῖ, ὠσφραίνουolfacies (παρατ. ὁριστ. μέσ. β' ἑν. cum ἄν) — a verbo 'ὀσφραίνομαι', regit genetivum; hic modo potentiali τῆς τε ὑγρᾶς γῆς καὶ τοῦ καπνοῦ· ἡ γὰρ κάμινοςfornax (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — locus ubi vasa coquuntur ἀεὶ ἔκαιε, καὶ τὰ ἀγγεῖα ἐρυθρὰ καὶ μέλανα ἐξῄει ὥσπερ ἐκ πυρὸς ζῶντα. ἐπὶ δὲ τῆς τραπέζης ἔκειντο τὰ χρώματα, καὶ κάλαμοι, καὶ ῥύγχη λαγῲωνrostra leporum (ὀνομ./αἰτ. πληθ. οὐδ. cum γεν.) — instrumenta pictoria ex rostris facta οἷς τὰς λεπτὰς γραμμὰς ἔγραφον.

Ἐν δὲ μέσῳ εἱστήκειstabat (ὑπερσυντ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἵστημι', indicat statum permanentem in praeterito κρατήρ, ὃν αὐτὸς νέος ὢν ἔγραψα. ἐπ' αὐτῷ γυνὴ ἦν ἐπὶ κρήνης ἑστῶσα, ὑδρίανhydriam (αἰτ. ἑν. θηλ.) — vas ad aquam ferendam ἐπὶ τῆς κεφαλῆς φέρουσα, τὸν χιτῶνα κροκωτόνcroceum (ἐπίθ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — coloris crocei, flavus, τὰ ὄμματα μακρὰ καὶ ἥσυχα. ταύτην ἔγραψα ἀπὸ μνήμης· ἐν γὰρ Μιλήτῳ ποτὲ νεανίας ὢν εἶδον γυναῖκα τοιαύτην ἐπὶ κρήνης, καὶ οὐδέποτε ἐπελαθόμηνoblitus sum (ἀορ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — a verbo 'ἐπιλανθάνομαι', regit genetivum τοῦ προσώπου. τὸ δ' ἀγγεῖον οὐδεὶς ἐωνεῖτοemebat (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ὠνέομαι', significans emere, ὥστε ἐπὶ πολλὰ ἔτη ἔμενεν ἐν τῇ σκιᾷ.

Ἦλθε δέ ποτε πρός με Ἀσπασία ἡ ἑταίραmeretrix (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — mulier docta atque venusta, socia virorum in conviviis, βουλομένη ἀγγεῖα εἰς συμπόσιον πρίασθαιemere (ἀπαρ. ἀορ. μέσ.) — infinitivus a verbo defectivo 'ὠνέομαι', significat emere. καλὴ μὲν ἦν καὶ σοφή, καὶ ἐλάλειloquebatur (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'λαλέω', loqui, fabulari ὥσπερ ῥήτωρ· ἐγὼ δ' ἐθαύμαζον ὅτι γυνὴ οὖσα οὕτω περὶ γραφῆς διελέγετο. ἐπεὶ δὲ πρὸς τὸν κρατῆρα ἐκεῖνον ἦλθε, ἔστηconstitit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — aoristus secundus a verbo 'ἵστημι', hic intransitive ἐξαίφνηςsubito (ἐπίρρ.) — adverbium, quod significat repente, sine mora καὶ ἐσιώπησεν. τὸ δὲ πρόσωπον αὐτῆς ὠχρὸνpallidum (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — adiectivum colorem pallidum designans ἐγένετο.

«Πόθενunde (ἐπίρρ. ἐρωτ.) — adverbium interrogativum de loco vel origine,» ἔφη, «τοῦτο τὸ πρόσωπον ἔχεις; αὕτη γὰρ ἡ γυνὴ ἡ ἐπὶ τῆς κρήνηςfontis (γεν. ἑν. θηλ.) — substantivum, quod fontem aquae significat — αὕτη ἐστὶν ἡ μήτηρ ἡ ἐμή.»

Ἐγὼ δὲ θαυμάσας εἶπον ὅτι ἐν Μιλήτῳ αὐτὴν εἶδον. ἡ δ' ἀνεβόησενexclamavit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'βοάω', magna voce clamare ὅτι μήτηρ αὐτῆς Μιλησία ἦν, καὶ ἀπέθανεν ἔτι νηπίας οὔσης αὐτῆςcum ipsa infans esset (γεν. ἀπολ.) — genetivus absolutus temporalem circumstantiam indicans, ὥστε οὐδὲ τὸ πρόσωπον αὐτῆς ᾔδειnoverat (ὑπερσ. ὁριστ. γ' ἑν.) — a verbo 'οἶδα', quod formam perfecti habet sensu praesentis. ἐδάκρυε δὲ καὶ ἐφίλει τὸν πηλόνlutum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — substantivum, materia figulina ex qua vasa fiunt, καὶ πολλοῦ ἀργυρίου ἐωνεῖτοemere volebat (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ὠνέομαι', hic imperfectum de conatu τὸ ἀγγεῖον· ἐγὼ δ' οὐκ ἀπεδεξάμην, ἀλλ' ἔδωκα προῖκαgratis (αἰτ. ἑν. ὡς ἐπίρρ.) — sine pretio, dono datum.

Καὶ οὕτως, ὦ παῖ, ἐν πηλῷluto (δοτ. ἑν. ἀρσ.) — materia figulina, ex qua vasa finguntur καὶ χρώμασινcoloribus (δοτ. πληθ. οὐδ.) — a nomine 'χρῶμα', significat pigmenta vel colores picturae εὗρεν ἡ ἑταίραmeretrix (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — mulier, saepe significat feminam quaestuariam τὴν μητέρα ἣν ζῶσανviventem (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'ζάω', concordat cum 'μητέρα' οὐδεπώποτεnumquam adhuc (ἐπίρρ.) — adverbium temporis, valde emphaticum, 'nullo umquam tempore' εἶδεν.