Ἡ ἐν τῇ Στοᾷ Ὄρχησις

Σμικρίνης ὁ φειδωλὸς γάμους ἐποίει τῷ υἱεῖ Χαιρέᾳ. δεῖπνον δ' οὐκ οἴκοι παρεσκεύαζεν, ἀλλ' ἐν τῇ στοᾷ, ὅπως δὴ μὴ τὴν στέγην τὴν ἑαυτοῦ τρίβοιattereret (εὐκτ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'τρίβω', in oratione finali cum 'ὅπως'; hic 'usu conterere' μηδὲ τῷ λύχνῳ πολὺ ἔλαιον ἀναλίσκοιconsumeret (εὐκτ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀναλίσκω', significat 'impendere, consumere'. ἐμισθώσατοconduxit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'μισθόω', in medio 'mercede conducere' δὲ καὶ χορεύτριαν, Μυρτίον ὄνομα, δραχμῆς, ὅπως ὀρχοῖτο τοῖς δαιτυμόσινconvivis (δοτ. πληθ. ἀρσ.) — qui in convivio adsunt, epulantes.

ἡ μὲν οὖν Μυρτίον, ὑπὸ τῆς αὐλητρίδοςtibicinae (γεν. ἑν. θηλ.) — feminae quae tibia canit αὐλουμένηtibia comitata (μτχ. ἐνεστ. παθ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'αὐλέω', 'ad tibiam saltare', οὕτως ἐχόρευεν ὥστε πάντες οἱ κατακείμενοιaccumbentes (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. πληθ. ἀρσ.) — qui in lectis convivales recumbunt ἀνεβόων καὶ τὼ χεῖρε συνέκρουονmanus complodebant (δυϊκ. αἰτ. et παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — 'τὼ χεῖρε' dualis; plaudebant. ὁ δὲ Χαιρέας, καίπερ νεόγαμοςrecens nuptus (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — qui nuper uxorem duxit ὤν, τὸν ὀφθαλμὸν οὐκ ἀπὸ τῆς ὀρχουμένης ἀπέσπαavertebat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀποσπάω', 'abstrahere, avellere'.

ἐπεὶ δ' ἐπαύσατοdesiit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'παύομαι', 'cessare, finem facere', προσελθοῦσαcum accessisset (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'προσέρχομαι', 'appropinquare' ἀπῄτειreposcebat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀπαιτέω', 'flagitare, exigere debitum' τὸν μισθόν. ὁ δὲ Σμικρίνης τρεῖς ὀβολοὺς εἰς τὴν χεῖρα ἐνέβαλεν.

«ὦ Σμικρίνη,» ἔφη ἡ Μυρτίον, «δραχμὴν ὡμολόγησαςpromisisti (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'ὁμολογέω', significat consentire vel promittere, τρεῖς δ' ὀβολοὺς δίδωςdas (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'δίδωμι';»

«τὸ ἥμισυdimidium (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — adiectivum, significat dimidiam partem,» ἦ δ' ὅςinquit ille (παρατ. ὁριστ. γ' ἑν. + ἀντων.) — locutio antiqua ad dicta introducenda, «καλῶς ὠρχήσωsaltasti (ἀορ. ὁριστ. μέσ. β' ἑν.) — a verbo 'ὀρχέομαι', significat saltare, τὸ δ' ἥμισυ οὐ πάνυ. τῶν οὖν σκελῶνcrurum (γεν. πληθ. οὐδ.) — a substantivo 'σκέλος', pars corporis τὸ ἀριστερὸν οὐκ ὀρθῶς ᾖρεςtollebas (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'αἴρω', significat tollere vel levare.»

ἡ δὲ γελάσασαcum risisset (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'γελάω', «ἄκουσον, ὦ βέλτιστε, μῦθον. κύων κρέας φέρων ποταμὸν διέβαινενtransibat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'διά' et 'βαίνω'. ἰδὼν δ' ἐν τῷ ὕδατι τὴν ἑαυτοῦ σκιάνimaginem/umbram (αἰτ. ἑν. θηλ.) — significat umbram vel imaginem reflexam, καὶ νομίσας ἕτερον εἶναι κύνα μεῖζον κρέας ἔχοντα, ἀφῆκεdimisit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀφίημι', significat dimittere τὸ ἐν τῷ στόματι καὶ ὥρμησενimpetum fecit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ὁρμάω', significat irruere ἐπὶ τὸ τῆς σκιᾶς. συνέβη οὖν αὐτῷ μηδέτερονneutrum (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — pronomen, significat neutrum ex duobus λαβεῖν· τὸ μὲν γὰρ οὐκ ἦν, τὸ δὲ ὑπὸ τοῦ ῥεύματος ἀπηνέχθηablatum est (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀποφέρω'. οὕτω καὶ σύ, τὴν δραχμὴν γλιχόμενοςcupiens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'γλίχομαι', significat vehementer desiderare σῴζειν, τάχα ἂν καὶ ταύτην καὶ πλείω ἀπολέσειαςamittas/perdas (ἀορ. εὐκτ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'ἀπόλλυμι', cum 'ἄν' significat potentiam.»

«μῦθοιfabulae, nugae (ὀνομ. πληθ. ἀρσ.) — hic sensu contemptus 'nugae' vel 'inania verba' ταῦτά γε,» ἔφηdixit (παρατ./ἀορ. ὁριστ. γ' ἑν.) — a verbo 'φημί', dicendi verbum ὁ Σμικρίνης, «ἐγὼ δ' ἀργύριονargentum, pecuniam (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — significat pecuniam, ex 'ἄργυρος' οὐκ ἀπόλλυμιperdo, amitto (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — hic 'non perdo pecuniam', i.e. non frustra impendo.»

ἡ δὲ Μυρτίον οὐδὲν ἔτι εἰποῦσαdicens, cum dixisset (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'λέγω/εἶπον', particip. aoristi ἔλαβε τὴν αὐλητρίδαtibicinam (αἰτ. ἑν. θηλ.) — mulier quae tibiam canit, ex 'αὐλός' τῆς χειρὸς καὶ πρὸς τὴν θύραν ἐβάδιζεν. «ἀπέρχομαι,» ἔφη, «Καλλίας γὰρ ὁ πλούσιος ἑτέρωθιalibi (ἐπίρρ.) — adverbium loci, 'in alio loco' δεῖπνον ποιεῖ, καὶ διπλῆνduplicem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — adiectivum 'διπλοῦς', duplex τὴν δραχμὴν ὑπισχνεῖταιpollicetur (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ὑπισχνέομαι', promittere.»

ἐνταῦθα δὴ ἀναστάντεςsurgentes, cum surrexissent (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. πληθ. ἀρσ.) — a verbo 'ἀνίστημι', intransitive 'surgere' οἱ δαιτυμόνεςconvivae (ὀνομ. πληθ. ἀρσ.) — qui in convivio adsunt, ex 'δαίς' ἅμα τῇ αὐλητρίδι καὶ τῇ χορευτρίᾳsaltatrici (δοτ. ἑν. θηλ.) — mulier quae saltat, ex 'χορεύω' ἐξῄεσανexibant (παρατ. ὁριστ. γ' πλ.) — a verbo 'ἔξειμι', exire, γελῶντες· τελευταῖος δὲ πάντων ὁ νυμφίοςsponsus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — novus maritus, sponsus Χαιρέας ἐξέδραμενexcurrit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἐκτρέχω', foras cucurrit.

ὁ δὲ Σμικρίνης μόνος ἐν τῇ στοᾷ κατελείφθηrelictus est (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'καταλείπω', significat solum et desertum manere, τὴν μὲν δραχμὴν ἐν τῇ χειρὶ σῴζωνservans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'σῴζω', hic 'retinens' significat, τὸν δὲ γάμονnuptias (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — substantivum, matrimonium vel nuptias designat ἀπολωλεκώςamississe (μτχ. παρακ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἀπόλλυμι', indicat actionem perfectam, 'qui perdidit'.