Ὁ Τριήραρχος καὶ τὸ Πτύον

Ναυσίμαχος ὁ τριήραρχοςtrierarchus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — civis dives qui triremem armabat et instruebat suis sumptibus, ἐπειδὴ τὴν οὐσίαν ἅπασαν εἰς τὴν τριήρη κατανήλωσενconsumpsit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'κατά' et 'ἀναλίσκω', significat totum absumere, οὐκέτι ἔφερεν οὔτε τὰς λῃτουργίαςmunera publica (αἰτ. πληθ. θηλ.) — officia publica quae divites suis sumptibus praestabant οὔτε τοὺς δανειστὰςcreditores (αἰτ. πληθ. ἀρσ.) — qui pecuniam faenore dant οὔτε τοὺς συκοφάνταςsycophantas (αἰτ. πληθ. ἀρσ.) — falsi accusatores, calumniatores. "Ἀπαλλαγήσομαιliberabor (μελλ. ὁριστ. παθ. α' ἑν.) — cum genetivo, significat 'me liberabo ab aliqua re'," ἔφη πρὸς ἑαυτόν, "τῆς πόλεως ταύτης, καὶ ἀποικίαν οἰκιῶcondam (μελλ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — a verbo 'οἰκίζω', coloniam constituere ἐν χωρίῳ τινὶ ὅπου μήτε τριηραρχία μήτε εἰσφορὰ μήτε δικαστήριον ἔστιν. αὐτὸς γὰρ οἰκιστὴςconditor (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — qui coloniam condit, dux coloniae γενήσομαι, καὶ οἱ ὕστερον θύσουσί μοι ὡς ἥρωι."

εἰσῆλθεν οὖν εἰς τὸ τοῦ χαλκέωςfabri aerarii (γεν. ἑν. ἀρσ.) — artifex qui aes vel ferrum tractat ἐργαστήριονofficina (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — locus ubi opifices laborant, ἄγκυραν ὠνησόμενοςempturus (μτχ. μελλ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ὠνέομαι', participium finale (causa emendi) πρὸς τὸν πλοῦν. τοῦ δὲ χαλκέως ἔτι χαλκεύοντοςferrum cudente (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. ἑν. ἀρσ.) — genetivus absolutus, dum faber operatur, ὁ Ναυσίμαχος πρὸς τῷ θερμῷ πυρὶ καθήμενος ὑπὸ τοῦ καμάτουlassitudinis (γεν. ἑν. ἀρσ.) — fatigatio, labor corporis κατέδαρθενobdormivit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'καταδαρθάνω', in somnum cadere.

ἐν δὲ τῷ καθεύδειν ὄναρ εἶδε σημαντικόν. ἐδόκει γὰρ αὐτῷ γέρων τις τυφλός, κώπηνremum (αἰτ. ἑν. θηλ.) — instrumentum quo navis propellitur ἐπὶ τῷ ὤμῳumero (δοτ. ἑν. ἀρσ.) — pars corporis inter collum et brachium φέρων, ἐπιστῆναιadstare (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — a verbo 'ἐφίστημι', de visione quae in somnis apparet καὶ τάδε χρῆσαιoraculum edere (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — a verbo 'χράω', responsum vel oraculum dare· "ὦ Ναυσίμαχε, μὴ ζήτει νήσους μακράς. λαβὼν δὲ κώπην βάδιζε, ἕως ἂν εὕρῃς ἀνθρώπους οἳ θάλατταν οὐκ ἴσασιν, οἳ τὴν κώπην σου πτύονvannum/pala (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — instrumentum agricolarum ad frumentum ventilandum καλοῦσιν. ἐκεῖ τὴν πόλιν οἴκιζεconde (προστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — imperativus a verbo 'οἰκίζω', urbem constituere· ἐκεῖ γὰρ οὐδεὶς τριηραρχεῖν σε ἀναγκάσει."

ἐξηγέρθηexpergefactus est (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐκ' et 'ἐγείρω', significat e somno surgere οὖν περιχαρήςlaetissimus (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — valde gaudens, ex 'περί' et 'χαρά', καὶ κώπηνremum (οὐσ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — instrumentum ad navigandum τινὰ ἀπὸ τοῦ τοίχου καθελὼν ἐπὶ τὸν ὦμονumerum (οὐσ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — pars corporis inter collum et bracchium ἔθηκεν. περιιὼν δὲ τὸ ἐργαστήριον ἠρώτα τοὺς ἐργαζομένους· "εἴπατέ μοι, ὦ ἄνδρες· τί τοῦτο νομίζετε εἶναι;"

ὁ δὲ παῖς ὁ τὰς φύσαςfolles (οὐσ. αἰτ. πληθ. θηλ.) — instrumenta ad ignem excitandum in fabrica ἐμπιμπλὰς ἐμβλέψαςintuitus (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἐμβλέπω', in aliquid aspicere εἶπεν· "ξύλον, ὦ δέσποτα, μακρὸν καὶ πλατύlatum (ἐπίθ. ὀνομ./αἰτ. ἑν. οὐδ.) — amplum, non angustum· ἆρα τῷ ἄρτῳ ἐστὶ τὸ πτύονvallus/pala (οὐσ. ὀνομ. ἑν. οὐδ.) — instrumentum ad frumentum ventilandum vel panem in furnum imponendum;"

ἀνέκραγενexclamavit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀνακράζω', magna voce clamare οὖν ὁ Ναυσίμαχος καὶ τὼ χεῖρεmanus (duas) (οὐσ. αἰτ. δυϊκ. θηλ.) — numerus dualis, de duabus manibus πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀνέτεινενsustulit (παρατ./ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀνατείνω', sursum tendere· "ἐνθάδε! ἐνθάδε τὸ χωρίον! οὗτοι γὰρ θάλατταν οὐκ ἴσασιν, οὐδὲ κώπην, οὐδὲ τριήρη! ἐνταῦθα τὴν ἀποικίανcoloniam (οὐσ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — novum oppidum ab hominibus fundatum οἰκιῶcondam/incolam (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — a verbo 'οἰκίζω', urbem condere vel colonos deducere, καὶ βασιλεύσω τῶνδε τῶν ἀπείρωνimperitorum (ἐπίθ. γεν. πληθ. ἀρσ.) — eorum qui rem non noverunt, cum gen. rei τῆς θαλάττης! κληθήσεταιvocabitur (μέλλ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'καλέω', futurum passivum δὲ ἡ πόλις Ναυσιμαχεία."

ὁ δὲ χαλκεὺς τὴν σφῦρανmalleum (αἰτ. ἑν. θηλ.) — instrumentum fabri quo tunditur καταθεὶς καὶ τὸν ἱδρῶτα ἀποψησάμενοςsudore abstersa (μτχ. ἀορ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ. cum obiecto αἰτ.) — ἀποψάω = abstergere; ἱδρώς = sudor· "ὦ οἰκιστάconditor (κλητ. ἑν. ἀρσ.) — qui coloniam vel urbem condit; hic ironice dictum," ἔφη, "καλῶς γε. πρῶτον μέντοι τὴν ἄγκυραν ἀπόδοςancoram redde (προστ. ἀορ. ἐνεργ. β' ἑν. cum obiecto αἰτ.) — ἀποδίδωμι = reddere; ἄγκυρα = ancora ἣν ὠφείλησαςdebuisti (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'ὀφείλω', significat debere· ἔπειτα βασίλευε τῶν φυσῶνregna follibus (προστ. ἐνεργ. β' ἑν. cum γεν.) — βασιλεύω regit genetivum; φῦσα = follis fabri."