Αἱ ἐπὶ τῇ Κρήνῃ Γυναῖκες καὶ τὰ Δύο Συμπόσια

ΜΥΡΡΙΝΗ· χαῖρε, ὦ Ξανθίππη. τί οὕτω σκυθρωπὴ ἥκειςvenis, adsis (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum praesens sensum perfecti habens: 'venisti et ades' ἐπὶ τὴν κρήνηνfontem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — fons unde aquam mulieres hauriunt;

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· ἀγρυπνήσασαvigilans, insomnis (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'ἀγρυπνέω', significat insomnem noctem egisse, ὦ Μυρρίνη. ὁ γὰρ ἀνὴρ αὖθις ἐπὶ συμπόσιον ᾤχετοabibat, profectus est (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'οἴχομαι', discedere seu abire καὶ οὐ πρότερον ἐπανῆλθενrediit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί', 'ἀνά' et 'ἔρχομαι' πρὶν τὸν ἀλεκτρυόνα ᾆσαιgallum cantare (αἰτ. ἑν. ἀρσ. et ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — 'ᾆσαι' a verbo 'ᾄδω'; locutio significat 'usque ad diluculum'.

ΜΥΡΡΙΝΗ· ταὐτὰ δὴ καὶ ἐγὼ πέπονθα. ὁ γὰρ ἐμὸς παρὰ Καλλίᾳ ἔπινεν. καὶ ἐπανελθὼν μεθύωνebrius (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'μεθύω', vino gravatus ᾖδεν καὶ τὰς θύρας ἔκοπτενpulsabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'κόπτω', ferire seu pulsare καὶ τέλος ἐπὶ τῆς κλίνης ἔπεσεν ὥσπερ νεκρός. νῦν δὲ καθεύδει καὶ ῥέγκειstertit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ῥέγκω', sonum edere dum dormit.

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· μακαρίζωbeatum praedico (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — beatum aliquem existimare vel felicem dicere σε τῆς ἡσυχίαςpropter quietem (γεν. ἑν. θηλ.) — genetivus causae post verbum 'μακαρίζω'. ὁ γὰρ ἐμὸς Σωκράτης νήφωνsobrius (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'νήφω', vino non ebrius ἐπανῆλθενrediit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί', 'ἀνά' et 'ἔρχομαι'—

ΜΥΡΡΙΝΗ· νήφων; εὐτυχὴς εἶes (ἐνεστ. ὁριστ. β' ἑν.) — a verbo 'εἰμί', secunda persona singularis, ὦ γύναιo mulier (κλητ. ἑν. θηλ.) — vocativus a 'γυνή'.

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· μὴ λέγε πρὶν ἂν ἀκούσῃςpriusquam audiveris (ἀορ. ὑποτ. ἐνεργ. β' ἑν. cum 'ἄν') — propositio temporalis anticipans actionem futuram. νήφων μέν, ἀλλ' ἄγωνducens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἄγω', secum ducens ἑταίρους πολλούς, τόν τε Ἀριστόδημον καὶ τὸν Ἀπολλόδωρον. καὶ διελέγοντοdisserebant (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — verbum compositum ex 'διά' et 'λέγω', colloqui περὶ ἀνδρείας καὶ σωφροσύνηςtemperantiae (γεν. ἑν. θηλ.) — virtus moderationis et prudentiae μέχρι τῆς ἕωusque ad auroram (γεν. ἑν. θηλ.) — 'ἕως' significat auroram vel diluculum, ἐμοῦ οὐ δυναμένης καθεύδεινcum ego dormire non possem (γεν. ἀπολ. μτχ. ἐνεστ.) — genetivus absolutus circumstantiam exprimens.

ΜΥΡΡΙΝΗ· ὁ μὲν ἄραigitur (μόριον) — particula illativa, conclusionem indicat ἐμὸς οἴνουvino (γεν. ἑν. ἀρσ.) — genitivus cum verbo 'μεθύει', indicat causam ebrietatis, ὁ δὲ σὸς λόγων μεθύειebrius est (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — significat vino aut aliqua re ebrium esse; hic cum genitivo constructum.

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· εὖ γε εἴρηκαςdixisti (παρακ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'λέγω', tempus perfectum indicat rem factam manere. ἀλλ' ὁ σὸς παύσεταιdesinet (μέλλ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'παύω', in medio significat 'cessare, desinere' cum genitivo τῆς μέθηςebrietate (γεν. ἑν. θηλ.) — genitivus cum verbo 'παύσεται', a quo aliquis cessat καθεύδωνdormiens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium modum aut condicionem indicat· ὁ δ' ἐμὸς οὐδέποτε.

ΜΥΡΡΙΝΗ· ἀλλὰ τί βλάπτειlaedit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum significat nocere aut damnum inferre σε ὁ λόγος; ὁ μὲν γὰρ οἶνος καὶ τὸ σῶμα καὶ τὰ χρήματα ἀναλίσκειconsumit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum significat absumere, expendere, perdere, ὁ δὲ λόγος οὐδὲ ὀβολοῦ ἄξιοςobolo dignus (γεν. ἑν. ἀρσ. + ὀνομ.) — 'ἄξιος' cum genitivo pretii construitur; obolus nummus minimus erat ὢνcum sit (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'εἰμί', participium concessivum οὐδένα βλάπτει.

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· οὐδένα βλάπτειnocet, laedit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum quod significat damnum inferre; hic cum accusativo 'οὐδένα'; ἐν ᾧdum, interim (φράσις χρονική) — locutio temporalis significans 'eo tempore quo' γὰρ ὁ σὸς περὶ οἴνου, ὁ ἐμὸς περὶ ἀρετῆς φιλοσοφεῖ—καὶ διὰ τοῦτο πένεταιpauper est, eget (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum quod indicat paupertatem et inopiam. τῆς γὰρ τέχνης ἀμελεῖneglegit (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum cum genetivo 'τῆς τέχνης', significat curam non habere, ζητῶνquaerens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium a verbo 'ζητέω', indicat actionem simultaneam τί ἐστι τὸ ἀγαθόν· τὸ δ' ἀγαθὸν εἰς τὴν οἰκίαν οὐκ εἰσέρχεται.

ΜΥΡΡΙΝΗ· πλήσασαcum implevissem (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — participium a verbo 'πίμπλημι', indicat actionem praecedentem δὴ τὴν ὑδρίανhydriam, urnam aquariam (αἰτ. ἑν. θηλ.) — vas ad aquam ferendam adhibitum ἄπειμιabeo (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'εἶμι', sensu futuri saepe usurpatur. ὁ γὰρ ἐμὸς ἐγερθεὶς οἶνον αὖθις αἰτήσειpetet, poscet (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum a 'αἰτέω', significat postulare.

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· καὶ ἐγώ. ὁ γὰρ ἐμὸς ἐγερθεὶς ἐρήσεταί με πότερον τὸ ὕδωρ ἀγαθόν ἐστιν ἢ οὔ.

ΜΥΡΡΙΝΗ· πότερονutrum (ἐπίρρ. ἐρωτ.) — particula interrogativa in quaestione disiunctiva οὖν βούλοιο ἂνvelis (εὐκτ. ἐνεστ. μέσ. β' ἑν. μετὰ τοῦ ἄν) — optativus potentialis, exprimit condicionem possibilem ἄνδραvirum (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — hic significat maritum;

ΞΑΝΘΙΠΠΗ· διψῶνταsitientem (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'διψάω', cum genitivo rei desideratae οἴνουvini (γεν. ἑν. ἀρσ.) — genitivus obiecti post verbum sitiendi μᾶλλον ἢ διψῶντα λόγων· ὁ μὲν γὰρ μεθυσθεὶς καθεύδει, ὁ δὲ φιλοσοφῶνphilosophans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'φιλοσοφέω', qui de rebus disputat οὐδέποτεnumquam (ἐπίρρ. χρον.) — negatio temporalis, subaudiendum 'καθεύδει'.