Ἡ Χορεύτρια καὶ ἡ Ναυμαχία

Ἐν τῇ στοᾷ τῇ ποικίλῃ ἵστατό ποτε χορεύτριαsaltatrix (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — mulier quae saltat, a verbo 'χορεύω' ὀνόματι Γλυκέρα, ἣ ἐβούλετο τοῖς πολίταις ἐπιδεῖξαιostendere (ἀπαρ. ἀορ. ἐνεργ.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'δείκνυμι' τὴν ἐν Σαλαμῖνι ναυμαχίανpugnam navalem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — proelium inter naves, ex 'ναῦς' et 'μάχη' διὰ μόνης τῆς ὀρχήσεωςsaltationis (γεν. ἑν. θηλ.) — actus saltandi, a verbo 'ὀρχέομαι'. καὶ συνῆλθον πολλοὶ τῶν Ἀθηναίων θεασόμενοιspectaturi (μτχ. μέλλ. μέσ. ὀνομ. πληθ. ἀρσ.) — participium finale, a verbo 'θεάομαι' τὸ θαῦμαmiraculum (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — res mirabilis, spectaculum admirandum τοῦτο.

ἡ δὲ Γλυκέρα, αὐλητρίδος αὐτῇ συναυλούσης, ἤρξατοcoepit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἄρχομαι', cum infinitivo ὀρχεῖσθαι. καὶ πρῶτον μὲν τὰς χεῖρας κινοῦσα ἐμιμεῖτοimitabatur (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'μιμέομαι' τὰ κύματαfluctus (αἰτ. πληθ. οὐδ.) — undae maris τῆς θαλάττης, ἔπειτα δὲ τοῖς ποσὶ πηδῶσαsaliens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'πηδάω' ἐδήλου τὰς τριήρεις τὰς πρὸς ἀλλήλας ἐλαυνούσας.

"ἰδούecce (ἐπιφών.) — interiectio ad attentionem excitandam," ἔφηdixit (παρατ./ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'φημί' τις τῶν θεατῶνspectatorum (γεν. πληθ. ἀρσ.) — a nomine 'θεατής', qui spectaculum videt, "νῦν μέν εἰσιν οἱ Ἕλληνες, νῦν δὲ οἱ βάρβαροι."

ἀλλ' οἱ θεαταὶ ἠπόρουνdubitabant (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo 'ἀπορέω', incertus sum. ὁ μὲν γὰρ ἔλεγεν· "αὕτη ἡ τριήρηςtriremis (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — navis longa tribus remorum ordinibus Ἑλληνική ἐστιν," ὁ δ' ἕτερος· "οὔκ, ἀλλὰ Περσικὴ αὕτη γε." καὶ οὕτως ἤριζονcontendebant (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo 'ἐρίζω', altercor περὶ τῆς ὀρχήσεωςsaltationis (γεν. ἑν. θηλ.) — a nomine 'ὄρχησις', saltatio ὥσπερ περὶ αὐτῆς τῆς ναυμαχίαςpugnae navalis (γεν. ἑν. θηλ.) — a nomine 'ναυμαχία', proelium navale.

ἐνταῦθα δὲ — ὢ τοῦ θαύματοςo miraculum (ἐπιφών. μετὰ γεν.) — exclamatio admirationis cum genetivo — αὐτὸς ὁ Ποσειδῶν, ὁ τῆς θαλάττης δεσπότηςdominus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — qui potestatem habet, ὀργισθεὶς ὅτι τὴν ἑαυτοῦ θάλατταν οὕτως αἰσχρῶςturpiter (ἐπίρρ.) — ab adiectivo 'αἰσχρός' ἐμιμοῦντοimitabantur (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — a verbo 'μιμέομαι', imitor, κατέβηdescendit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'καταβαίνω' εἰς τὴν στοὰν τὴν τρίαινανtridentem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — telum trium dentium Neptuni φέρων.

"ὦ ἄνθρωποι," ἐβόησενclamavit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'βοάω', significat magna voce clamare ὁ θεός, "πῶς τολμᾶτεaudetis (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' πλ.) — a verbo 'τολμάω', significat audere τὴν ἐμὴν θάλατταν ποσὶ γυναικείοιςpedibus muliebribus (δοτ. πληθ.) — dativus instrumenti; 'ποσί' a 'πούς' μιμεῖσθαιimitari (ἀπαρ. ἐνεστ. μέσ.) — a verbo 'μιμέομαι', significat imitari; οὐχ οὕτως ἐμάχοντο οἱ ἥρωες ἐν Σαλαμῖνι."

ἡ δὲ Γλυκέρα, οὐδὲν φοβηθεῖσαtimens (μτχ. ἀορ. παθ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'φοβέομαι', cum 'οὐδέν' significat nihil timens, ἀπεκρίνατο· "ὦ δέσποτα Πόσειδον, σὺ μὲν τὰ κύματα κινεῖς τῇ τριαίνῃtridenti (δοτ. ἑν. θηλ.) — dativus instrumenti; arma propria Neptuni, ἐγὼ δὲ τοῖς ποσίν. πότεροςuter (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — pronomen interrogativum de duobus οὖν ἡμῶν ἄμεινον ὀρχεῖταιsaltat (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'ὀρχέομαι', significat saltare;"

ἐνταῦθα ὁ Ποσειδῶν, καίπερ θεὸς ὤνquamquam deus esset (μτχ. ἐνεστ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — constructio concessiva cum 'καίπερ' et participio, ἠπορήθηhaesitavit (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀπορέω', significat dubitare, perplexum esse. καὶ τέλος γελάσαςridens (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'γελάω', significat ridere εἶπεν· "νὴ τὴν ἐμὴν τρίαιναν, αὕτη ἡ γυνὴ θρασυτέραaudacior (ἐπίθ. συγκρ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — comparativus a 'θρασύς', significat audax ἐστὶ τῶν Περσῶν αὐτῶν."

καὶ λαβὼν τὴν τρίαινανtridentem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — telum Neptuni tribus dentibus instructum ἤρξατο καὶ αὐτὸς ὀρχεῖσθαι μετὰ τῆς Γλυκέρας, ὥστε τοὺς θεατὰς θαυμάζειν ἅμα καὶ γελᾶν. οὕτω δὲ ἐγένετο ἡ καλλίστη ναυμαχίαpugna navalis (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — compositum ex 'ναῦς' et 'μάχη' πασῶν — ἄνευ νεῶν, ἄνευ αἵματοςsine sanguine (πρόθ. cum γεν.) — praepositio 'ἄνευ' semper genitivum regit, μετὰ δὲ γέλωτος καὶ μουσικῆς.

καὶ ἀπὸ τούτουex hoc tempore (πρόθ. cum γεν.) — significat 'inde', 'ex eo tempore', ὥς φασινut aiunt (γ' πλ. ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ.) — a verbo 'φημί', expressio parenthetica, οἱ Ἀθηναῖοι λέγουσιν ὅτι "καὶ οἱ θεοὶ φιλοῦσιamant (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo contracto 'φιλέω' τὸν χορόνchoream (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — saltationem vel cantum significat."