Ὁ Καλλίας καὶ ὁ Χρησμὸς ἐν τῇ Γυναικωνίτιδι

Καλλίας ὁ χορηγόςchoragus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — civis qui sumptus chori praebebat, ἀνὴρ πλούσιος καὶ φιλότιμοςhonoris cupidus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum compositum ex 'φίλος' et 'τιμή', ἔμελλε χορὸν παρασκευάσεινparaturum esse (ἀπαρ. μέλλ. ἐνεργ.) — post 'ἔμελλε' infinitivus futuri εἰς τὰ Διονύσια. ἀπορῶνdubitans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἀπορέω', significat haesitare δὲ περὶ τοῦ ἀγῶνος, ἔπεμψεν εἰς Δελφοὺς ἐρωτήσονταrogaturum (μτχ. μέλλ. ἐνεργ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — participium finale, indicat consilium τὸν θεόν.

**ΧΟΡΟΣ:** ὦ φίλοι, θεάσασθεspectate (ἀορ. προστ. μέσ. β' πλ.) — a verbo 'θεάομαι', imperativus τὸν ἄνδρα τὸν εὐδαίμοναfelicem (αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum, significat fortunatum· ἀλλ' ὅμως μεριμνᾷsollicitus est (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'μεριμνάω', significat curas habere. ὁ γὰρ πλοῦτος οὐ παύει τὰς φροντίδαςcuras (αἰτ. πλ. θηλ.) — cogitationes anxiae τῶν θνητῶνmortalium (γεν. πλ. ἀρσ.) — homines morti obnoxii.

ἐπεὶ δὲ ἦλθεν ὁ χρησμός, ὁ Καλλίας οὐκ εἰς τὴν ἀγορὰν ἔδραμενcucurrit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — ab inusitato verbo 'τρέχω', forma aoristi a radice 'δραμ-' οὐδ' εἰς τὸ συμπόσιον, ἀλλ' εἰς τὴν γυναικωνῖτινgynaeceum (αἰτ. ἑν. θηλ.) — pars domus mulieribus destinata εἰσῆλθε λάθρᾳclam (ἐπίρρ.) — occulte, sine aliorum scientia, βουλόμενος μετὰ τῆς γυναικὸς βουλεύσασθαιdeliberare (ἀπαρ. ἀορ. μέσ.) — consultare, in animo secum vel cum alio deliberare. ἡ γὰρ γυνὴ αὐτοῦ, Φίλιννα ὀνόματιnomine (δοτ. ἑν. οὐδ.) — dativus respectus, indicat nomen personae, σοφὴ ἦν περὶ τὰ τοιαῦτα.

**ΧΟΡΟΣ:** φεῦ τῆς ἀτοπίαςabsurditatis (γεν. ἑν. θηλ.) — genetivus exclamationis; res inusitata vel absurda. ἀνὴρ εἰς γυναικῶνα φοιτᾷfrequentat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — saepe vel assidue venit ζητῶν σοφίαν; ἀλλ' ἴσως οὐκ ἄφρωνstultus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — sine mente, demens, insipiens ὁ τοῦτο ποιῶν. πολλάκις γὰρ αἱ γυναῖκες ὀξύτερονacutius (ἐπίρρ. συγκρ.) — comparativus adverbii 'ὀξέως', acrius percipit ὁρῶσι τῶν ἀνδρῶν.

ὁ δὲ Καλλίας ἀνέγνωlegit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — ab 'ἀναγιγνώσκω', aoristus athematicus τὸν χρησμόν· «μὴ ζήτει νικᾶν χρυσῷ, ἀλλὰ τῇ τῶν Μουσῶν χάριτιgratia (δοτ. ἑν. θηλ.) — favore, gratia, venustate Musarum.» ἀπορῶνhaesitans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — dubitans, in difficultate versans δὲ τί λέγοιdiceret (εὐκτ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — optativus obliquus in interrogatione indirecta ὁ θεός, ἤρετοinterrogavit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — ab 'ἔρομαι', rogavit, percontatus est τὴν γυναῖκα·

«ὦ γύναι, τί φησιν ὁ Ἀπόλλων; ἐγὼ μὲν γὰρ ἤλπιζονsperabam (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — a verbo 'ἐλπίζω', actio continua in praeterito αὐτὸν κελεύσεινiussurum esse (ἀπαρ. μέλλ. ἐνεργ.) — infinitivus futuri post verbum sperandi με πλείωplura (συγκρ. αἰτ. πληθ. οὐδ.) — comparativus a 'πολύς' δαπανᾶνexpendere (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — verbum significans pecuniam consumere.»

ἡ δὲ Φίλιννα γελάσασαridens (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'γελάω', actio antecedens εἶπεν· «ὦ ἄνερ, οὐ τὸ ἀργύριον ποιεῖ τὸν χορὸν καλόν, ἀλλ' ἡ τέχνη καὶ ἡ τῶν χορευτῶνsaltatorum (γεν. πληθ. ἀρσ.) — qui in choro saltant aut cantant ἀρετήvirtus (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — excellentia vel peritia. ζήτειquaere (προστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — imperativus a verbo 'ζητέω' διδάσκαλον ἀγαθόν, μὴ ἱμάτια λαμπράvestes splendidas (αἰτ. πληθ. οὐδ.) — vestimenta nitida vel sumptuosa.»

**ΧΟΡΟΣ:** ἀκούετε σοφίαν ἐκ γυναικείουmuliebris (ἐπίθ. γεν. ἑν. οὐδ.) — adiectivum ad 'γυνή' pertinens στόματος. ὁ θεὸς μὲν αἰνίττεταιaenigmatice loquitur (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum significans obscure significare, ἡ δὲ γυνὴ σαφηνίζειexplicat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — clarum reddit, manifestat. τοιαῦτα γὰρ τὰ μαντεῖα· δεῖταιeget (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum cum genitivo, indiget τῶν λυόντωνeorum qui solvunt (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. πληθ. ἀρσ.) — a verbo 'λύω', hic 'aenigmata solvere' τὰ αἰνίγματα.

ὁ οὖν Καλλίας πεισθεὶς τῇ γυναικὶ ἐμισθώσατοconduxit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'μισθόω', in medio significat 'sibi conducere' διδάσκαλον σοφώτατον, καὶ τοὺς χορευτὰς ἐπιμελῶςdiligenter (ἐπίρρ.) — adverbium modi, significat cum cura ἤσκησενexercuit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἀσκέω', significat exercere vel instituere. ἐν δὲ τοῖς Διονυσίοις ἐνίκησεν, οὐ διὰ τὸν πλοῦτον, ἀλλὰ διὰ τὴν τέχνην.

**ΧΟΡΟΣ:** ὁρᾶτε τέλος εὐτυχέςfelix (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — adiectivum, significat fortunatum vel beatum. ὁ μὲν θεὸς ἀληθῆ εἶπεν, ὁ δ' ἀνὴρ ἐπείσθηpersuasus est (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'πείθω', forma passiva aoristi, ἡ δὲ γυνὴ τὸν ἄνδρα ἔσωσεν. μάθετε οὖν, ὦ πολῖται· ἡ σοφία οὐκ ἐν τῷ βαλλαντίῳin marsupio (δοτ. ἑν. οὐδ.) — saccus pecuniae, significat divitias κεῖταιiacet (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'κεῖμαι', significat situm esse, ἀλλ' ἐν τῇ ψυχῇ. καὶ ὁ νοῦν ἔχων ἀκούει τῶν φρονούντωνsapientium (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. γεν. πληθ.) — a verbo 'φρονέω', significat 'eorum qui sapiunt', κἂν γυναῖκες ὦσιν.