Ὁ Ὁπλίτης ἐν τῇ Ἐρήμῃ Παλαίστρᾳ

Εἰσέρχομαι εἰς τὴν παλαίστραν, καὶ εὐθὺς αἰσθάνομαιsentio / percipio (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum deponens, saepe cum genitivo vel accusativo construitur ὅτι τὸ δεινὸν ἤδη πάρεστιν. Ἡσυχία γάρ ἐστιν ὅπου πρότερον ἦν κραυγὴ καὶ γέλωςclamor et risus (ὀνομ. ἑν. θηλ. / ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — substantiva quae strepitum laetumque palaestrae describunt, nunc absentia· σιγὴ ὅπου οἱ νέοι ἔπαλαιονluctabantur (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo 'παλαίω', proprium verbum palaestrae καὶ ἔτρεχον ὑπὸ τοῦ ἡλίου. Ἐγὼ δέ, Νικόδημος ὁ ὁπλίτης, ἀνὴρ ὃς πολλὰς μάχας εἶδον καὶ πολλοὺς νεκροὺς ἔθαψα, νῦν τρέμωtremo / paveo (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — hic cum accusativo construitur, notabile quod miles in acie imperterritus nunc timet locum vacuum τὴν παλαίστραν τὴν κενήν.

Τὸ ἔδαφος, ὃ ἄλλοτε ὑπὸ ποδῶν πολλῶν ἐτρίβετοterebatur (παρατ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'τρίβω', hic de solo calcato ab athletis dicitur, νῦν λεῖόν ἐστι καὶ ψυχρόν. Ἡ κόνις κεῖται ἀκίνητος, ὥσπερ νεκρά, καὶ οὐδεὶς ἀλείφεται τῷ ἐλαίῳoleo unguitur (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ./παθ. γ' ἑν. + δοτ. μέσ.) — mos Graecus ante certamen corpus oleo inungendi; medium reflexivum significat, οὐδεὶς τὸ σῶμα γυμνάζει πρὸς τοὺς ἑταίρους. Ἐπὶ τοῦ τοίχου ὁρῶ τὰς στλεγγίδας κρεμαμένας ἀχρήστουςstrigiles pendentes inutiles (αἰτ. πλ. θηλ. + μτχ. ἐνεστ. παθ. αἰτ. πλ. + κατηγορηματ. αἰτ.) — strigilis est instrumentum ferreum quo athletae oleum et pulverem e corpore radebant; hic symbolum desolationis, καὶ ἡ πυέλοςalveus / labrum (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — vas aquae in palaestra ad corpora abluenda destinatum, nunc sine usu ὕδωρ ἔχει ὃ οὐδεὶς ἐχρήσατο σήμερον. Δακρύειν βούλομαι, ἀλλ᾽ ὁπλίτης δακρύει οὐδέποτε — ἢ οὕτω λέγουσιν οἱ πρεσβύτεροι.

Ἡ νόσος γὰρ ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν πρὸ τριῶν ἡμερῶν, πρῶτον μὲν ἐκ τοῦ Πειραιῶς, ἔπειτα δὲ εἰς τὰς στενὰς ὁδοὺς τοῦ ἄστεως. Οἱ ἰατροί φασιν ὅτι τὸ σῶμα πυρέσσειfebre ardet (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum denominativum a 'πῦρ' derivatum, significat febri laborare καὶ ὁ νοῦς ταράσσεται, καὶ οἱ κάμνοντεςaegrotantes (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. πλ. ἀρσ.) — participium substantivum a verbo 'κάμνω', qui labore vel morbo affecti sunt κεῖνται ἐν ταῖς οἰκίαις ὡς πεσόντες ἐν μάχῃ. Τοὺς φίλους μου δύο ἤδη ἀπωλέσαμενperdidimus (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' πλ.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'ὄλλυμι', significat amittere vel perdere· τὸν Θρασύβουλον τὸν ἰσχυρόν, ὃς ἄριστα ἐν τῇ παλαίστρᾳ ἐπάλαιενluctabatur (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum 'παλαίω', significat luctari in palaestra, καὶ τὸν νεαρὸν Εὔαρχον, ὃς οὔπω ἔφηβος ἦν.

Βαδίζω διὰ τῆς αὐλῆς καὶ ἅπτομαιtango / apprehendo (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum cum genetivo construitur, significat tangere vel attingere τοῦ ξύλου τοῦ παλαιοῦ ξυστοῦxysti (γεν. ἑν. ἀρσ.) — substantivum significat hastam longam vel porticum ad cursum aptam; hic instrumentum athleticum. Τὸ ξύλον λεῖόν ἐστιν ὑπὸ χειρῶν πολλῶν· ὅμως νῦν ψυχρὸν αἰσθάνεταί μοι, ὥσπερ ξίφος ἐν τῷ χειμῶνι. Ἐνθυμοῦμαιin animum revoco / recordor (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum contractum ex 'ἐν' et 'θυμός', significat mente repetere vel meditari τοὺς παῖδας οἳ ἐνταῦθα ἔτρεχον, τοὺς ἐφήβους οἳ ἑαυτοὺς ἤσκουνexercebant (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — verbum 'ἀσκέω', significat corpus animumve exercere atque colere πρὸς τὴν τῆς πόλεως σωτηρίαν.

Ἐν πολέμῳ οἶδα τὸν ἐχθρόν· βλέπω αὐτόν, καὶ ὁπλίζομαι, καὶ μάχομαι. Ἀλλ᾽ αὕτη ἡ νόσος ἀόρατός ἐστιν, ὥσπερ δαίμων τις πονηρός, καὶ ἡ ἀσπὶς οὐδὲν ὠφελεῖprodest (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum 'ὠφελέω', significat auxiliari vel utile esse; hic cum negatione 'οὐδέν', καὶ τὸ δόρυ ἄχρηστόν ἐστιν. Ἐξέρχομαι ἐκ τῆς παλαίστρας εἰς τὸ φῶς τοῦ ἡλίου, καὶ προσεύχομαιsupplico / oro (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum compositum ex 'πρός' et 'εὔχομαι', significat deum precibus adire τῷ Ἀπόλλωνι· ἴσως γὰρ ὁ θεὸς τὸ δεινὸν τοῦτο λύσει ὃ ἡμεῖς οἱ ἄνδρες λῦσαι οὐ δυνάμεθαsolvere non possumus (ἀπρφ. ἀορ. ἐνεργ. μετὰ ὁριστ. ἐνεστ. α' πλ.) — constructio verborum 'δύναμαι' cum infinitivo, emphasin ponit in impotentia hominum contra morbum.