Ἡ Τελευταία Ὄρχησις

**ΠΡΟΣΩΠΑ:** **ΦΙΛΟΘΕΑ** — χορεύτρια νεᾶνις **ΜΙΚΡΙΝΗ** — μήτηρ αὐτῆς **ΠΑΙΔΟΤΡΙΒΗΣ** — διδάσκαλος τῆς παλαίστρας

---

*Παλαίστρα ἐν Ἀθήναις. Ἔαρ ἐστίν. Ἡ λοιμὸς ἤδη κατὰ τὴν πόλιν φέρεταιfertur / pervagatur (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ./παθ. γ' ἑν.) — hic sensu metaphorico usurpatur: pestilentia per urbem diffunditur.*

---

**ΦΙΛΟΘΕΑ:** Ὦ παιδοτρίβαpaedotriba (κλητ. ἑν. ἀρσ.) — magister exercitationum corporis in palaestra; vox composita ex 'παῖς' et 'τρίβω', δεῦρο ἐλθέ. Βούλομαι ὀρχεῖσθαιsaltare (ἀπρφ. ἐνεστ. μέσ./παθ.) — verbum deponens significans saltationem ritualem vel artisticam σήμερον, καίπερquamquam (σύνδ. παραχωρητ.) — coniunctio concessiva quae cum participio vel enuntiatione coniungitur οἱ πολλοὶ τὴν ἀγορὰν λελοίπασινreliquerunt / deseruerunt (παρακ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo 'λείπω', tempus perfectum indicat actionem completam cum effectu permanente διὰ τὸν λοιμόν.

**ΠΑΙΔΟΤΡΙΒΗΣ:** *(σιγῇsilentio / tacite (δοτ. ἑν. θηλ. (ἐπιρρηματικῶς)) — dativus nominis 'σιγή', hic adverbialiter usurpatus, significat 'cum silentio' βλέπων αὐτήν)* Φιλόθεα, οὐκ ἀκούεις; Ἐν ταῖς στοαῖς οἱ νεκροὶ κεῖνταιiacent (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — verbum 'κεῖμαι', de mortuis hic positum, saepe funebri sensu adhibetur. Ὁ Περικλῆς αὐτὸς ἀσθενεῖaegrotat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum contractum ex 'ἀσθενέω', proprie 'sine robore est', de morbo dicitur. Οὐ καλόν ἐστι νῦν ὀρχεῖσθαιsaltare (ἀπρφ. ἐνεστ. μέσ.) — infinitivus verbi 'ὀρχέομαι', contractus; saltationem Graecam significat.

**ΦΙΛΟΘΕΑ:** Ἀλλ᾽ ἐὰν μὴ ὀρχῶμαιsaltem (ἐνεστ. ὑποτ. μέσ. α' ἑν.) — forma contracta subiunictivi praesentis post 'ἐάν'; condicionem futuri temporis exprimit, τί εἰμι; Ἡ ὄρχησις ψυχή ἐστί μοιanima mihi est (ὀνομ. κατηγ. μετὰ δοτ. κτητ.) — dativus 'μοι' possessionem exprimit; tota phrase significat 'saltatio anima mea est'. Οἱ θεοὶ χαίρουσιν ὅταν τὰ σώματα κινῶμενmoveamus (ἐνεστ. ὑποτ. ἐνεργ. α' πλ.) — subiunictivus post 'ὅταν' pro condicione temporali iterata vel generali adhibitus πρὸς τιμὴν αὐτῶν.

*Εἰσέρχεται Μικρίνη, σπουδῇfestinanter / cum studio (δοτ. ἑν. θηλ. (ἐπιρρηματικῶς)) — dativus adverbialis nominis 'σπουδή'; celeritatem et sollicitudinem simul significat τρέχουσα, τὸ πρόσωπον ὠχρόνpallidum (κατηγ. κατηγορούμενον, αἰτ. ἑν. οὐδ.) — adiectivum 'ὠχρός', accusativus in constructione absoluta pro 'τὸ πρόσωπον'; pallorem ex metu vel morbo indicat.*

**ΜΙΚΡΙΝΗ:** *(κλαίουσαplorans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'κλαίω', indicat actum simultaneum cum verbo principale)* Ὦ τέκνον, ὦ παῖ ἐμή — ὁ ἀδελφός σου Λύσανδρος νοσεῖaegrotat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'νοσέω', de morbo gravi dicitur. Ἤδη πῦρ μέγα ἔχει καὶ δίψαν ἄπληστονsitim insatiabilem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — ἄπληστος, -ον: adiectivum ex α- privativo et 'πίμπλημι', symptoma morbi pestilentis. Ἐλθὲ πρὸς τὸν οἶκον.

**ΦΙΛΟΘΕΑ:** *(ἐκπλαγεῖσαattonita / percussa (μτχ. ἀορ. παθ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'ἐκπλήσσω', indicat subitum stuporem vel terrorem)* Λύσανδρος; Ὁ ἐμὸς ἀδελφός; Οἴμοιheu me / vae mihi (ἐπιφών.) — interiectio doloris vel consternationis gravissimae — χθὲς γὰρ μετ᾽ ἐμοῦ ἐνθάδε ἔτρεχενcurrebat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'τρέχω', hic emphasin ponit in recentissima sanitate fratris.

**ΠΑΙΔΟΤΡΙΒΗΣ:** *(ἡσύχως)* Τοῦτό ἐστιν ὁ λοιμόςpestis / pestilentia (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — morbus contagiosus et lethalis, saepe de magna Atheniensium peste dicitur, ὦ κόρη. Σήμερον ὑγιήςsanus (ὀνομ. ἑν. κοιν. γέν.) — adiectivum tertiae declinationis, hic antithesis cum 'κεῖταιiacet / decumbit (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — a verbo 'κεῖμαι', hic eufemistice de gravi morbo vel morte adpropinquante dicitur' efficax est, αὔριον κεῖται. Ὕπαγεabi / vade (ἐνεστ. προστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum compositum ex 'ὑπό' et 'ἄγω', forma imperativa usitata pro discessu πρὸς τὸν ἀδελφόν. Ἡ παλαίστρα μενεῖ.

**ΦΙΛΟΘΕΑ:** *(στρεφομένηse vertens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'στρέφω', motum corporis circularem indicat, δακρύουσαlacrimans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'δακρύω', fletum vel dolorem ostendit)* Ἆρά γεnum igitur / utrum tandem (ἐπίρρ. ἐρωτηματ.) — particula interrogativa cum 'γε' intensiva; dubium anxiumque significat μενεῖ; Ἆρα ἡμεῖς μενοῦμεν; Ὦ Ἄρτεμι, ὦ Ἀπόλλων — τίνι ἁμαρτίᾳculpa / peccato (δοτ. ἑν. θηλ.) — a vocabulo 'ἁμαρτία', errorem vel culpam moralem significat; hic causa quaeritur malorum ταῦτα πάσχομεν;

**ΜΙΚΡΙΝΗ:** Μὴ βλασφήμειnoli blasphemare (προστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν. μετὰ 'μή') — a verbo 'βλασφημέω', prohibitio ne quis male de diis loquatur, ὦ θύγατερfilia (κλητ. ἑν. θηλ.) — forma κλητικής irregularis nominis 'θυγάτηρ'. Οἱ θεοὶ βλέπουσιν ἡμᾶς.

**ΦΙΛΟΘΕΑ:** *(μικρὸν βῆμαgressus / gradus (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — a verbo 'βαίνω', hic passum saltationis unum significat ποιοῦσα)* Ἓν μόνον. Ἓν βῆμα χαριστήριονgratiarum actionis / votivum (αἰτ. ἑν. οὐδ., ἐπίθ.) — adiectivum quod id significat quod in gratiarum actionem diis offertur τοῖς θεοῖς ποιήσω — ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ, ὑπὲρ τῆς πόλεως, ὑπὲρ πάντων τῶν νοσούντωνaegrotantium (γεν. πλ. μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — a verbo 'νοσέω', substantive usurpatum pro 'iis qui aegrotant'.

*Ὀρχεῖται βραχύν τινα χρόνον ἐν σιγῇin silentio (δοτ. ἑν. θηλ.) — dativus modi ex 'σιγή', silentium absolutum significat. Εἶτα παύεταιdesinit/cessat (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — vox media notionem spontaneae cessationis habet, differt a voce activa quae alium cogit cessare.*

**ΦΙΛΟΘΕΑ:** *(ψιθυρίζουσα)* Ἴωμεν, μῆτερ.

*Ἐξέρχονται. Ὁ παιδοτρίβηςgymnasii magister (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — nomen compositum ex 'παῖς' et 'τρίβω', magistrum corporis exercendi designat μόνος μένει, εἰς τὸν οὐρανὸν βλέπωνaspiciens/intuens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium circumstantiale ex 'βλέπω', cum praepositione 'εἰς' directionem animi sursum conversi exprimit.*

**ΠΑΙΔΟΤΡΙΒΗΣ:** Ὦ πόλιo civitas (κλητ. ἑν. θηλ.) — forma vocativa irregularis nominis 'πόλις', tertiae declinationis Ἀθηναίων — πῶς πίπτειςcadis / corruис (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum 'πίπτω' hic sensu metaphorico de ruina civitatis adhibitum.