Ἡ Μαῖα καὶ τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος Μάντευμα

Σωκλεία τις, μαῖα ἐμπειροτάτηperitissima (ἐπίθ. ὑπερθ. βαθμ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — superlativus ab 'ἔμπειρος', indicat summam peritiam et experientiam, ἐν τῷ τοῦ κεραμέωςfiguli (οὐσ. γεν. ἑν. ἀρσ.) — nomen artificis qui vasa ex argilla fingit ἐργαστηρίῳ ἐκάθητο, ἀγγεῖόν τι ἐπισκοποῦσα. Πολλοὶ γὰρ τῶν δημοτῶν ἐκεῖ συνελέγοντοcongregabantur (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — verbum compositum ex 'συν' et 'λέγω', significat homines in unum locum convenire ὥστε λαλεῖν περὶ τῶν κοινῶν πραγμάτων· ὁ δὲ κεραμεύς, Νικόδημος τοὔνομαnomine (οὐσ. αἰτ. ἑν. οὐδ. (κρᾶσις τοῦ + ὄνομα)) — forma contracta ex 'τὸ ὄνομα', usurpatur ad nomen proprium explicandum, φίλος ἦν τῇ γυναικὶ ἐκ παλαιοῦ.

Ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τούτῳ ἧκέ τις νεανίας σπουδῇfestinanter / magno cum studio (οὐσ. δοτ. ἑν. θηλ. (ἐπιρρηματικῶς)) — dativus adverbialis, indicat celeritatem et animi ardorem φέρων ἀγγελίαν ὅτι αἱ τῶν Περσῶν νῆες πολλαὶ πρὸς τὴν Ἀττικὴν πλέουσιν. Οἱ δὲ παρόντεςpraesentes (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. πλ. ἀρσ. (< πάρ-ειμι)) — participium verbi compositi 'πάρειμι', designat eos qui in loco aderant ἐταράχθησανturbati sunt (ἀορ. ὁριστ. παθ. γ' πλ.) — a verbo 'ταράσσω', significat animos perturbatos et in tumultum datos esse καὶ ἐφοβοῦντο, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους·

"Πῶς οἷόν τεpossibile est (ἐπίρρ. φράσις) — phrasis idiomatica ex 'οἷος' et 'τε', significat 'fieri potest', saepe cum infinitivo ἡμῖν νικῆσαι τοσαύτας ναῦς; Πλείους εἰσὶν ἢ ψάμμοςharena/sabulum (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — nomen inusitatum pro arena maris; comparatio rhetorica indicans multitudinem ingentem παρὰ τῷ αἰγιαλῷlitore/ora maritima (δοτ. ἑν. ἀρσ.) — a voce 'αἰγιαλός', litus maris vel ripa; dativus loci post praepositionem 'παρά'."

Ἡ δὲ Σωκλεία ἡσυχίαν ἦγεsilentium tenebat / quiescebat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — phrasis idiomatica ex 'ἡσυχία' et 'ἄγω', significat 'silere' vel 'quiescere' τέωςinterim / aliquamdiu (ἐπίρρ. χρόνου) — adverbium temporis significans 'interea' vel 'per id tempus', usu Attico proprium, καὶ ἐμειδίαsubridebat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'μειδιάω', contractum in -ιάω; significat leviter ac suaviter ridere μικρόν. Εἶτα εἶπε·

"Ἄνδρες, ἀκούσατέ μου. Πρὸ τριῶν ἡμερῶν εἰς Δελφοὺς ἔπεμψα τὸν υἱόν μου ἐρησόμενονinterrogaturum / consulturum (μτχ. μέλλ. μέσ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — a verbo 'ἐρωτάω/ἔρομαι', participium futuri medii indicans finem missionis; constructio finalis cum participio τὸν θεόν· ἡ γὰρ καρδία μου οὐκ ἀνεπαύετοquiescebat / conquiescebat (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'παύομαι'; in hoc contextu significat animum quietum esse, cum negatione 'οὐκ' indicat sollicitudinem. Ὁ δὲ ἱερεὺς τοιοῦτόν τιaliquid tale / huiusmodi quiddam (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — phrasis demonstrativa ex pronomine 'τοιοῦτος' et indefinito 'τι', introducit orationem vel sententiam quae sequitur ἔφη·"

*Ξύλινον τεῖχος Ζεὺς ΤριτογενεῖTritogeniae (Minervae) (δοτ. ἑν. θηλ. (ἐπίθετον)) — epitheton Minervae, 'Tritogeneia' id est 'ex Tritone nata'; hic dativus commodi usurpatur μόνον ἄπορθονinexpugnabile (αἰτ. ἑν. οὐδ. κατηγορούμενον) — adiectivum ex 'ἀ-' privativo et 'πέρθω' (vasto, expugno); 'quod expugnari non potest' δίδωσιν·* *αἱ δὲ νῆες νικήσουσιν ἐν ὕδατι στενῷangusto (δοτ. ἑν. οὐδ. ἐπιθ.) — epitheton aquae angustae; ad fretum Salaminicum alludit, ubi classis Persarum impedita est.*

"Τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλο τι σημαίνει," ἔφη ἡ μαῖα, ἀνισταμένηsurgens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — participium verbi 'ἀνίσταμαι' (surgo, exsurgo); motum e sella describit ἀπὸ τοῦ δίφρουsella (γεν. ἑν. ἀρσ.) — nomen commune pro sella vel cathedra sine dorso; hic ablativus separationis post 'ἀπό', "ἢ ὅτι δεῖ ἡμᾶς ταῖς τριήρεσι μάχεσθαι, οὐ πεζῇpedibus / pedestri proelio (δοτ. ἑν. θηλ. (ἐπιρρηματική)) — dativus adverbialis a 'πεζός'; significat 'pedestri modo', opponitur pugnae navali. Καὶ δεῖ τόπον στενὸν ζητεῖν, ὅπου αἱ τῶν βαρβάρων νῆες οὐ δύνανται πλεῖν εὐρέως. Ἐγὼ δὲ γυνή εἰμι καὶ μαῖα, ἀλλὰ καὶ γυνὴ νοῦν ἔχειν οἵα τέ ἐστινpotis/capax est (περίφρ. (οἷος + εἰμί)) — idioma Atticum; 'οἵα τε' cum infinitivo significat 'capax est', 'potest'."

Ὁ δὲ Νικόδημος ἐγέλασεrisit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — aoristus verbi 'γελάω'; signum benevolentiae et admirationis erga sententiam maiae καὶ εἶπεν· "Ὦ Σωκλεία, σὺ ἀμείνωνmelior / praestantior (ὀνομ. ἑν. κοιν. (συγκρ. ἐπίθ.)) — gradus comparativus irregularis ab 'ἀγαθός'; hic ad artem imperatoriam spectat εἶ στρατηγὸς ἢ πολλοὶ τῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳconcioni / assembly (δοτ. ἑν. θηλ.) — nomen proprium institutioni Atticae; significat 'comitia populi Atheniensis', ubi de rebus publicis deliberabatur."

Οἱ δὲ ἄλλοι ἐσιώπησανsiluerunt (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — a verbo 'σιωπάω', silentium repentinum indicat, θαυμάζοντες τὴν σοφίαν τῆς γυναικός. Λέγεται δὲ ὅτι ὕστερον, ὅτε ἡ ναυμαχίαpugna navalis (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — nomen compositum ex 'ναῦς' et 'μάχη', hic de proelio Salaminico ἐν Σαλαμῖνι ἐγένετο, ἡ Σωκλεία ἐπὶ τῆς ἀκτῆς ἑστῶσαstans (μτχ. παρακ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'ἵστημι', statum permanentem indicat ηὔχετο τοῖς θεοῖς, μνημονεύουσα τοῦ χρησμοῦoraculi memor (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ. + γεν.) — verbum 'μνημονεύω' cum genitivo construitur; 'χρησμός' est responsum oraculi.