Ὁ Μάντις ἐν τῇ Ἀγορᾷ κατὰ τὰ Παναθήναια

Ἦν ἡμέρα τῶν Παναθηναίων, ὅτε ἡ πόλις πᾶσα ἑώρταζε τὴν θεὸν Ἀθηνᾶν. Ἐν τῇ ἀγορᾷ πολλοὶ μὲν πολῖται συνελέγοντο, πολλοὶ δὲ ξένοι ἀφίκοντο, οἱ μὲν θύσοντες, οἱ δὲ θεασόμενοι τὴν πομπήν. Κατὰ δὲ τὴν στοὰν τὴν βασίλειον ἐκάθητο γέρων τις, Τειρεσίας ὄνομα, μάντις δεινὸς καὶ περιβόητοςceleberrimus/praeclarus (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — ex 'περί' et 'βοάω'; qui ubique laudatur et nominatur. Τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν ῥυσὸν καὶ σεμνόν, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ κεκλεισμένοι ὥσπερ τοῦ τυφλοῦ· ἐν δὲ ταῖν χεροῖνin duabus manibus (δοτ. δυϊκ. θηλ.) — forma dualis rara nominis 'χείρ'; usum dualem Atticum demonstrat ἐφέρετο ῥάβδος σκολιά, τεθεραπευμένη ἐλαίῳoleo curata/polita (μτχ. παρακ. παθ. ὀνομ. ἑν. θηλ. + δοτ.) — participium perfecti passivi a verbo 'θεραπεύω'; indicat baculum oleo tractatum et nitidum.

Προσῆλθε δέ τις νεανίας, Νικόδημος ὄνομα, υἱὸς στρατηγοῦ τινος, καὶ ἔλεγε· "Ὦ Τειρεσία, δέομαί σου. Τρεῖς γὰρ νύκτας τὸν αὐτὸν ὄνειρον εἶδον καὶ δέδοικα μὴ κακόν τι σημαίνῃ." Ὁ δὲ μάντις ἐπέσχεsustinuit/cohibuit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'ἔχω'; hic significat baculum suspendisse vel motum repressisse τὴν ῥάβδον καὶ εἶπεν· "Λέγε δὴ ὅ τι εἶδες· πάντα γὰρ τὰ ὀνείρατα ψυχῆς ἐστιν ἀγγέλματαnuntii/indicia (οὐσ. ὀνομ. πλ. οὐδ.) — a verbo 'ἀγγέλλω'; somnia tamquam nuntios animae describit, vox poetica et sollemnis."

Ὁ οὖν Νικόδημος ἀπεκρίνατο· "Ἐν τῷ ὕπνῳ ἑώρων τὴν γλαῦκα τῆς Ἀθηνᾶς, ἣ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ ἐκαθέζετοsedebat (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum 'καθέζομαι', indicat statum sedendi in ara. Ἐξαίφνης δὲ ἀνεπτάτοavolavit (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'πέτομαι', de ave in altum volante ἡ ὄρνις πρὸς τὴν ἀκρόπολιν, καὶ τρὶς ἐκεῖ ἐβόα. Εἶτα ἡ θεὰ αὐτὴ ἐφαίνετό μοι ἐν δόξῃ λαμπρᾷ, ἣ ἔφη· 'Θῦσον, ὦ νεανίε, καὶ μὴ ὀκνεῖcunctare (προστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum 'ὀκνέω', significat haesitare vel timere; hic cum μή prohibitio exprimitur.' Τοῦτο δὲ τρίτης νυκτὸς αὖθις εἶδον."

Ὁ δὲ Τειρεσίας ἐσίγησε χρόνον τινά, εἶτα εἶπεν· "Ὦ νεανίε, αἴσιονfaustum (κατηγ. ἐπίθ. οὐδ. ὀνομ. ἑν.) — adiectivum 'αἴσιος', de omine fausto et prospero dicitur τοῦτο τὸ ὄναρ. Ἡ γὰρ γλαῦξ, σύμβολον τῆς θεοῦ οὖσα, ἐδήλωσεν ὅτι Ἀθηνᾶ αὐτή σοι εὐμενήςbenigna (κατηγ. ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — adiectivum compositum ex 'εὖ' et 'μένος', de dea propitia erga aliquem ἐστιν. Τὸ δὲ τρὶς βοᾶν ἰσχυρόν ἐστι σημεῖον· τριττοῖςtriplicibus rebus (δοτ. πλ. οὐδ.) — adiectivum 'τριττός', res in tres partes divisas significat; dativus cum 'χαίρω' usitatus γὰρ ἡ θεὸς χαίρει. Θῦσον οὖν σήμερον βοῦν λευκὴν τῇ Ἀθηνᾷ ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ εὔχου ἱλαρῷ θυμῷlaeto animo (δοτ. ἑν. ἀρσ.) — dativus modi, 'ἱλαρός' significat hilarem et propitium; 'θυμός' mentem vel animum· τὸ θεῖον γάρ σοι χάριν δώσει."

Ὁ δὲ Νικόδημος ἔχαιρε καὶ ἀπῆλθε πρὸς τοὺς βωμούς. Ὁ δὲ γέρων αὖθις ἐκάθητο σιγῶν, ἐν ᾧ ἡ πομπὴ τῶν Παναθηναίων παρήρχετοpraeteribat (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'παρά' et 'ἔρχομαι', de pompa solemni praetereunde μεγαλοπρεπῶςmagnifice (ἐπίρρ.) — adverbium compositum ex 'μέγας' et 'πρέπω', magnificentiam pompae Panathenaicarum describit, καὶ ᾠδαὶ τῶν παρθένων ἠκούοντοaudiebantur (παρατ. ὁριστ. παθ. γ' πλ.) — verbum 'ἀκούω' in forma passiva, de cantibus virginum per aera resonantibus ἐν τῷ αἰθέριin aethere (δοτ. ἑν. ἀρσ.) — nomen 'αἰθήρ', significat caelum supernum vel aerem sublime; dativus loci.