Ἡ Ναυτικὴ Ἀφροδίτη, ἢ Περὶ Ζηλοτυπίας Δεινῆς

---

Ἀκούσατέ μουaudite me (ἀορ. προστ. ἐνεργ. β' πλ. + γεν.) — verbum 'ἀκούω' cum genitivo personae; imperativus aoristus ad attentionem excitandam, ὦ ἄνδρες, ἱστορίαν τινὰ θαυμαστήνmirabilem (ἐπίθ. αἰτ. ἑν. θηλ.) — adiectivum a verbo 'θαυμάζω' derivatum, rem admiratione dignam significat, ἣν αὐτὸς εἶδον ἐν τῷ Πειραιεῖ πρῴηνnuper / pridie (ἐπίρρ.) — adverbium temporis, 'nuper' vel 'ante paucos dies' significans. Πίνετε δὲ καὶ ἀκούετε· ἄξιον γάρ ἐστι τοῦ οἴνου τούτου.

Ἦν γάρ τις νεᾶνις, Μελίττα ὄνομα, εὐπρεπὴς μέν, ζηλότυποςzelotypa (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — adiectivum compositum ex 'ζῆλος' et 'τύπτω', de persona quae amore torquetur et invidet δὲ ὑπὲρ πάσας τὰς γυναῖκας τὰς ἐν τῇ Ἑλλάδι. Ὁ δὲ ἐραστὴς αὐτῆς, ναύτης τις Κορίνθοθενe Corintho (ἐπίρρ. τόπου) — adverbium loci cum suffixo '-θεν' indicante originem vel locum unde quis venit, Δρόμων ἐκαλεῖτο — ἐπεὶ ἀεὶ ἔτρεχεν, ὡς ἔοικεν, ἀπ᾽ αὐτῆς. Ἑκάστοτε δὲ ὅτε τὸ πλοῖον κατέπλει εἰς τὸν λιμένα, ἡ Μελίττα ἐκεῖ ἵστατο ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ, τοῖς ὀφθαλμοῖς περισκοποῦσαcircumspiciens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — verbum compositum ex 'περί' et 'σκοπέω', significat diligenter et in omnes partes aspicere ὥσπερ στρατηγὸς πρὸ μάχης.

Μίαν οὖν ἡμέραν ὁ Δρόμων κατέπλευσεν, ἐν δὲ τῷ πλοίῳ ἦν πορνίδιόν τι Κορινθιακόν, ἣ μετὰ τῶν ἐμπόρων ἔπλει χάριν — οὐ τοῦ ἐμπορεύεσθαι. Ἡ δὲ Μελίττα ἰδοῦσα αὐτήν, εὐθὺς ἀνεβόησεν ὥσπερ Κλυταιμνήστρα ἐπὶ τῆς σκηνῆς· "Ὦ Δρόμων, ὦ κατάρατεexecrande/maledicte (ἐπίθ. κλητ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum vehemens a 'καταράομαι' derivatum, in maledictionibus et exclamationibus adhibitum, τίς ἐστιν αὕτη ἡ ναύκληροςnavarcha/domina (οὐσ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — proprie significat 'navem possidens'; hic per metaphoram iocularem de ea quae cor alicuius regit dicitur τῆς σῆς καρδίας;"

Ὁ δὲ Δρόμων, ἄνθρωπος ἁπλοῦς ὤν, εἶπεν· "Ἄγνωστός μοί ἐστιν, ὦ Μελίττα, νὴ τὸν Ποσειδῶναper Neptunum (ἐπίρρ. + αἰτ.) — formula iurandi affirmativa cum accusativo dei invocati; 'νή' particulam affirmativam iuramentis propriam esse notandum est." Τοῦτο δὲ δεινότατον ἦν· ἐπώμνυiurabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'ὄμνυμι'; forma contracta temporis imperfecti, iuramentum iteratum vel consuetum significans γὰρ τὸν τῆς θαλάσσης θεόν, ἀλλ᾽ οὐ τὴν Ἀφροδίτην. Ἡ δὲ ἐνόμισεν αὐτὸν τεχνάζεινtechnas adhibere/calliditate uti (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — verbum a 'τέχνη' derivatum, significat dolo vel artificio uti; hic de simulatione vel fraude dicitur.

Ἐκεῖθεν δὲ ἤρξατο πόλεμος ἄσπονδοςinexpiabilis (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — ex 'ἀ' privativo et 'σπονδή'; bellum sine foedere vel pace, implacabile. Ἡ Μελίττα ἔρριψενiecit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ῥίπτω', aoristus cum geminatione consonantis εἰς τὴν θάλατταν τά τε δῶρα τοῦ Δρόμωνος καὶ τὸν ἀσκὸν τοῦ οἴνου — τοῦτο, ὦ φίλοι, τὸ μέγιστον ἀδίκημαiniuria / scelus (ὀνομ. ἑν. οὐδ.) — nomen ab 'ἀδικέω', significat factum iniustum vel nefarium. Οἱ δὲ ναῦται πάντες ἔκλαιον, οὐ διὰ τὸν ἔρωτα, ἀλλὰ διὰ τὸν οἶνον.

Τέλος δὲ ὁ Δρόμων, σοφώτατος γενόμενος, εἶπεν· "Ὦ Μελίττα, ζηλοτυπεῖςzelotypa es (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — a verbo 'ζηλοτυπέω', significat invidiam amatoriamque suspicionem exercere μὲν ἀεί, ἐρᾷς δὲ οὐδέποτε ἡσύχως. Τίς ἂν τοιαύτῃ γυναικὶ συνοικοίηcohabitaret (παρακτ. εὐκτ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'σύν' et 'οἰκέω'; euktike cum ἄν condicionem incertam exprimit;" Καὶ ἀπέπλευσενnavigavit / discessit nave (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'πλέω', significat solvere e portu et abire εὐθύς.

Ἡ δὲ Μελίττα ἔμεινεν ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦlitoris (γεν. ἑν. ἀρσ.) — nomen significans oram maris vel litus arenaceum, πρὸς τὸ πέλαγοςaltum mare / pelagus (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — nomen significans mare apertum et profundum, ab litore remotum βλέπουσα. Λέγεται δὲ ὅτι ἔτι ἐκεῖ ἵσταται, περισκοποῦσαcircumspiciens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — a verbo 'περισκοπέω', significat undique et diligenter prospicere τὰ πλοῖα.

Τοιαῦτα, ὦ συμπόταιconvivae (ὀνομ. πλ. ἀρσ.) — nomen compositum ex 'σύν' et 'πότης', significat eos qui simul bibunt, τὰ τῆς ζηλοτυπίαςzeli / invidiae (γεν. ἑν. θηλ.) — nomen abstractum significans zelotypiam vel invidiam amatorum ἔργα. Πίνωμενbibamus (προστ. ἐνεστ. ἐνεργ. α' πλ.) — coniunctivus hortativus a verbo 'πίνω', ad bibendum invitat οὖν ἐπὶ τῇ ἐλευθερίᾳlibertati (δοτ. ἑν. θηλ.) — dativus post praepositionem 'ἐπί', significat libertatem a curis vel vinculis amoris.