Ὁ Κεραμεὺς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ

---

Ἐν τῇ Πνυκί, ἐν τῷ τοῦ δήμου συλλόγῳ, ὁ κῆρυξ ἐβόησεν· "Τίς ἀγορεύεινconcionari (ἀπρμφ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — verbum proprium orationis in contione publicae, ab 'ἀγορά' derivatum βούλεται;" Καὶ εὐθύς τις ἀνήρ, Μανῆς τοὔνομαnomine (αἰτ. ἑν. οὐδ. (κρᾶσις τοῦ+ὄνομα)) — forma contracta ex 'τὸ ὄνομα', in accusativo relationis usurpata, κεραμεὺς ὢν ἐξ ἄστεως, ἀνέβη ἐπὶ τὸ βῆμα, κατεχόμενοςobsitus/inquinatus (μτχ. ἐνεστ. μέσ./παθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — hic sensu insolito 'tectus' vel 'obsitus' usurpatur, a verbo 'κατέχω' κόπρου τε καὶ πηλοῦ πολλοῦ ἀπὸ τοῦ ἐργαστηρίου.

Εἶπεν οὖνigitur / ergo (σύνδ.) — particula inferentialis, saepe post primum vocabulum posita ὁ Μανῆς, μεγάλῃ τῇ φωνῇmagna voce (δοτ. ἑν. θηλ.) — dativus modi, indicat modum quo quis loquitur·

"Ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἀκούσατέ μου, εἰ βούλεσθε. Ἐγὼ μὲν κεραμεύςfigulus / factor vasorum (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — nomen artificis, is qui vasa ex argilla facit εἰμι, οὐ ῥήτωρ οὐδὲ στρατηγός, ἀλλὰ γιγνώσκω τἀληθῆvera / res veras (αἰτ. πλ. οὐδ. (κρᾶσις τοῦ τὰ ἀληθῆ)) — crasis ex 'τά' et 'ἀληθῆ', accusativus obiecti verbi 'γιγνώσκω'. Λέγουσιν οἱ σοφοὶ ῥήτορες ὅτι δεῖ ἡμᾶς συμμαχίαν ποιεῖσθαιsocietatem militarem facere / foedus inire (αἰτ. ἑν. θηλ. + ἀπρμφ. μέσ.) — idioma frequens Atticum: medius 'ποιεῖσθαι' cum nomine actionem propriam significat πρὸς τοὺς Ἀργείους. Ἐγὼ δὲ ἐρήσομαιinterrogabo / rogabo (μέλλ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — futurum medium irregulare verbi 'ἐρωτάω', cum duplici accusativo construitur ὑμᾶς τόδε· τί ποτε οἱ Ἀργεῖοί εἰσιν; Ἆρα φίλοι; Ἆρα πολέμιοι; Ἆρα ἀμφότεραutrumque / ambo (ὀνομ./αἰτ. πλ. οὐδ.) — pronomen adiectivum significans 'utrumque simul', hic tertia optio in interrogatione rhetorica;"

Ἐνταῦθα γέλωςrisus (ὀνομ. ἑν. ἀρσ. (γ' κλίσις)) — nomen tertiae declinationis, stem. γελωτ- πολὺς ἐγένετοfactus est / ortus est (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — aoristus medius verbi 'γίγνομαι', hic significat 'exortus est' ἐν τῷ δήμῳ.

"Σιωπᾶτε, ὦ ἄνδρες! Ἀκούσατε! Ἐγὼ γὰρ κεραμεὺς ὤν, εὖ οἶδα ὅτι τὰ ἀγγεῖαvasa (ὀνομ. πλ. οὐδ.) — vasa fictilia, instrumenta ex argilla facta τὰ κακῶς πεποιημέναfacta (μτχ. παρακ. παθ. ὀνομ. πλ. οὐδ.) — a verbo 'ποιέω', participium perfecti passivi, statum completum indicat οὐδέποτε τὸ ὕδωρ κατέχει. Οὕτω δὲ καὶ αἱ συμμαχίαιfoederae (ὀνομ. πλ. θηλ.) — pacta militaria inter civitates, a 'σύμμαχος' derivatum· ἐὰν μὴ καλῶς πεποιημέναι ὦσιν, οὐδέποτε τὴν εἰρήνην κατέξουσιν. Ἆρα οὐκ ὀρθῶς λέγω;"

Ὁ δὲ Κλεώνυμος, ῥήτωρ τις τῶν δεινῶν, εἶπεν· "Κατάβηθιdescende (ἀορ. προστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum compositum ex 'κατά' et 'βαίνω', iussio descendendi e tribuna, ὦ βάναυσεopifex (κλητ. ἑν. ἀρσ.) — vox contemptus plena, artificem manualem significat, qui a rebus publicis alienus habebatur! Σὺ γὰρ κέραμον ποιεῖς, οὐ πολιτεύῃin re publica versaris (παρατ. ὁριστ. μέσ. β' ἑν.) — verbum 'πολιτεύομαι', rem publicam gerere vel in civitate agere significat!"

Ὁ δὲ Μανῆς οὐδὲν ἠρέμησενquievit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἠρεμέω', quietem vel silentium servare significat, ἀλλ' εἶπεν·

"Καὶ σύ, ὦ Κλεώνυμε, βέλτιον ἂν ἔπραττεςmelius ageres (ἐπίρρ. + ἄν + παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — constructio condicionalis irrealis: 'melius tibi esset si...' εἰ κέραμον ἐποίεις ἀντὶ τοῦ λόγους κενοὺςinanes / vacuos (ἐπίθ. αἰτ. πλ. ἀρσ.) — epitheton ad 'λόγους' pertinens, significat orationes sine re vera λέγειν. Ἐμοὶ μὲν γὰρ ὁ πηλός, ᾧ ἐργάζομαι, ἀλήθειαν φέρει· τοῖς δὲ ῥήτορσιν ὁ λόγος, ᾧ χρῶνταιutuntur (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — verbum 'χράομαι' cum dativo construitur: 'λόγῳ χρῆσθαι', κενοῦ ἀέρος μεστόςplenus (ἐπίθ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — cum genitivo construitur: 'κενοῦ ἀέρος μεστός', plenus aere inani ἐστιν."

Πάλιν γέλως ἐγένετο, καὶ ὁ δῆμος ἐχειροτόνησενsuffragio elegit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum technicum ad comitia Atheniensia pertinens: manus tollendo suffragium ferre· ὁ Μανῆς δὲ ἐνίκα, οἱ δὲ ῥήτορες ἡσύχαζονquiescebant / tacebant (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — verbum significat silentio se continere, ab 'ἥσυχος'. Ἡ δὲ συμμαχία οὔτε ἐγένετο οὔτε οὐκ ἐγένετο, διότι οὐδεὶς ἔτι ἐμέμνητοmeminerat / recordabatur (παρακ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — verbum 'μιμνήσκομαι' in forma perfecti, cum genitivo vel propositionibus indirectis construitur τί τὸ πρᾶγμα εἴηquid res esset (πλάγ. ἐρώτ. εὐκτ. παρόν. γ' ἑν.) — oratio interrogativa indirecta cum optativo per attractionem modorum post verbum in praeterito.

Οὕτως ὁ κεραμεὺς ἐνίκησεν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, γελάσαςrisu (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium aoristi a verbo 'γελάω', actionem priorem designat δὲ κατέβη καὶ πρὸς τὸ ἐργαστήριον ἐπανῆλθενrediit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί' + 'ἀνά' + 'ἔρχομαι', significat reverti ad locum priorem καὶ τὸν πηλὸν ἐθεράπευενcurabat / tractabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — imperfectum actionem continuam designat; hic de argilla tractanda dicitur, non de aegro curando.