Καλλίας ὁ χορηγὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ

Ἐγὼ Καλλίας, υἱὸς Ἱππονίκου, ἐκ τῶν Ἀθηναίων, χορηγὸς ὢν ἐπέδωκαdedi, donavi (ἀορ. α' ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — ab ἐπιδίδωμι, significat donum voluntarium civitatis causa facere τῇ πόλει τριήρηtriremem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — navis longa tribus ordinibus remorum instructa κατὰ τὴν ἐσχάτην ναυμαχίαν. σήμερον δὲ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ παρελθὼν βούλομαι ὑμῖν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, διηγήσασθαιnarrare, exponere (ἀπαρέμ. ἀορ. α' μέσ.) — infinitivus a verbo διηγέομαι; significat rem per partes narrare ἃ εἶδον καὶ ἔπαθον ἐν ταύτῃ τῇ ναυμαχίᾳ.

ἡμέρας γενομένης, ἀνήχθημενprovecti sumus (ἀορ. α' παθ. ὁριστ. α' πλ.) — ab ἀνάγω; vocabulum nauticum, 'e portu in altum navigare' ἐκ τοῦ λιμένος. ἐγὼ μὲν ἐπὶ τῆς τριήρους εἱστήκηstabam (ὑπερσυντ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — ab ἵστημι; forma plusquamperfecti cum significatione imperfecti, καλλίστης οὔσης τῶν ἐν τῷ στόλῳ, πεντήκοντα ἐρέταςremiges (αἰτ. πλ. ἀρσ.) — homines qui remos agunt in navi ἔχων, ἄνδρας ἀρίστους καὶ ἐμπείρους. ὁ δὲ στρατηγὸς σημεῖον ἦρεsignum sustulit (ἀορ. β' ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — ab αἴρω; signum dare, vexillum tollere ad proelium inchoandum, καὶ πάντες οἱ κυβερνῆταιgubernatores (ὀνομ. πλ. ἀρσ.) — qui navis cursum dirigunt, navis rectores τὰς ναῦς ἐξῆγον εἰς τάξιν.

πρῶτον μὲν οὖν μακρὰν ἀπὸ τῶν πολεμίων ἀπείχομενdistabamus (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. α' πλ.) — verbum compositum ex 'ἀπό' et 'ἔχω', significat distare vel abesse, ἀλλ' ἐπειδὴ ὁ στρατηγὸς τὸ σημεῖον τῆς συμβολῆςsignum congressus (ὀνομ. οὐδ. + γεν.) — signum quo datur pugna navalis incipere ἔδωκε, πάντες ἅμα τὴν εἰρεσίανremigationem (αἰτ. ἑν. θηλ.) — actus remigandi in navi ἐπετάχυνονaccelerabant (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'ταχύνω', significat accelerare vel festinare. ἡ δ' ἐμὴ τριήρης πρώτη τῶν πολεμίων ναῦν προσέβαλεimpegit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'πρός' et 'βάλλω', in navali pugna significat navem in aliam impellere. φοβερὸν ἦν ἰδεῖν τὴν συμβολήν· ξύλα συντριβόμενα, ἄνδρες βοῶντες, τὰ ὅπλα συγκρουόμενα.

ἐμβαλόντων δὲ ἡμῶν καὶ διαφθειράντων τὸ πρῶτον τῶν πολεμίων πλοῖον, οἱ ἐπιβάταιepibatae (ὀνομ. πλ. ἀρσ.) — milites qui in navibus pugnant, classiarii μετὰ πολλῆς ἀνδρείας εἰς ἑτέραν ναῦν ἐπέπεσονirruerunt (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' πλ.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'πίπτω', significat impetum facere. ἐγὼ δὲ παρεκελευόμηνadhortabar (παρατ. ὁριστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum compositum ex 'παρά' et 'κελεύω', significat adhortari vel incitare τοῖς ναύταις μὴ ἀθυμεῖν, ἀλλὰ προθύμως ἀγωνίζεσθαι ὑπὲρ τῆς πατρίδος. τρεῖς ναῦς τῶν πολεμίων κατεδύσαμεν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.

ἀλλὰ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὐ μόνον χρήματα ἐπέδωκαdonavi (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἐπί' et 'δίδωμι', significat donare vel conferre τῇ πόλει, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς παρεκινδύνευσαpericlitatus sum (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — verbum compositum ex 'παρά' et 'κινδυνεύω', significat periclitari vel se exponere periculo. τραῦμα γὰρ ἔλαβον εἰς τὸν ὦμον, ὡς ὑμεῖς ὁρᾶτε. οὐ μέντοι τούτου γε ἕνεκα παρῆλθον, ἀλλ' ἵνα μάρτυς εἴηνessem (εὐκτ. ἐνεστ. α' ἑν.) — optativus verbi 'εἰμί' in proposito finali post coniunctionem 'ἵνα' τῆς ἀρετῆς τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐν ταῖς ναυσὶν ἀποθανόντων, καὶ ἵνα αἰτήσω ὑμᾶς τιμῆσαι τὰς οἰκίας αὐτῶν ὡς προσήκει τοῖς ὑπὲρ τῆς πατρίδος τελευτήσασινmortuis (δοτ. πλ. ἀρσ. μτχ. ἀορ. ἐνεργ.) — participium aoristi verbi 'τελευτάω', significat mortuos vel defunctos.