Ὁ Μέτοικος καὶ ἡ Ἀγροτικὴ Θυσία

Ἦν τις Συρίσκος, μέτοικοςinquilinus (ὀνομ. ἀρσ. ἑν.) — advena qui in aliena urbe habitat, non civis sed certa iura habens ἐξ Ἰωνίας, ὃς ἐν ταῖς Ἀθήναις πολλὰ ἔτη κατῴκειhabitabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'κατοικέω', indicat habitationem permanentem. οὗτος δὲ τῇ Ἀρτέμιδι θύειν ἐβούλετο, καὶ δὴ ἐξῆλθενexiit (ἀορ. β' ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — a verbo 'ἐξέρχομαι', compositum ex 'ἐκ' et 'ἔρχομαι' εἰς τοὺς ἀγροὺς μετὰ τοῦ φίλου Χρεμύλου, ὃς γεωργὸς ἦν. ἐπορεύοντο οὖν πρὸς τὸν βωμὸν τῆς Ἀρτέμιδος ἐν τοῖς ἀγροῖς ἱδρυμένονcollocatum (μτχ. παρακ. μέσ./παθ. αἰτ. ἀρσ. ἑν.) — a verbo 'ἱδρύω', indicat rem fixam et stabilem.

Ὁ μὲν οὖν Συρίσκος ἐρίφιονhaedus (ὀνομ./αἰτ. οὐδ. ἑν.) — parvus caper qui saepe in sacrificiis adhibebatur ἦγε, μέλλωνin animo habens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἀρσ. ἑν.) — a verbo 'μέλλω', indicat intentionem vel actionem futuram θύειν τῇ θεῷ. προσελθόντεςcum accessissent (μτχ. ἀορ. β' ἐνεργ. ὀνομ. ἀρσ. πλ.) — a verbo 'προσέρχομαι', compositum ex 'πρός' et 'ἔρχομαι' δὲ τῷ βωμῷ, εἶδον γέροντα αὐτόθιibidem (ἐπίρρημα) — adverbium loci significans 'in ipso loco' καθήμενον, ὃς ἱερεύς τις ἐφαίνετο.

«Χαῖρε, ὦ ξένεhospes (κλητ. ἑν. ἀρσ.) — nomen significans peregrinum vel hospitem», εἶπεν ὁ γέρων. «τί βουλόμενοςvolens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium a verbo 'βούλομαι', exprimem voluntatem vel intentionem ἥκειςvenis (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum significans 'venire' vel 'advenire';»

«Τῇ Ἀρτέμιδι θύεινsacrificare (ἀπαρ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — infinitivus significans actum sacrificii faciendi βούλομαι, ὦ ἱερεῦ», ἀπεκρίνατοrespondit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — forma aoristi medii a verbo 'ἀποκρίνομαι' ὁ Συρίσκος. «τουτὶ γὰρ τὸ ἐρίφιονhaedulus (αἰτ. ἑν. οὐδ.) — diminutivum nominis 'ἔριφος', significans parvum haedum ἄγω τῇ θεῷ δῶρον».

Ὁ δὲ γέρων αὐτὸν ὑποβλέψαςsuspiciens (μτχ. ἀορ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium aoristi a verbo composito 'ὑποβλέπω', indicans aspectum suspiciosum vel attentum, «σὺ δὲ τίς εἶ;» ἔφηdixit (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — forma imperfecti a verbo 'φημί', saepe usitata in narrationibus. «οὐ γὰρ τῶν ἐπιχωρίωνindigenarum (γεν. πλ. ἀρσ.) — substantivum significans incolas locales vel indigenas φαίνῃvideris (ἐνεστ. ὁριστ. μέσ. β' ἑν.) — verbum medium significans 'apparere' vel 'videri'».

«Μέτοικός εἰμι», ἔφηdixit (ἀόρ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — forma aoristi verbi 'φημί' ὁ Συρίσκος, «ἐξ Ἰωνίας μὲν τὸ γένοςgenus (αἰτ. οὐδ. ἑν.) — accusativus respectus, significat 'quod attinet ad originem', πάλαι δὲ τὰς Ἀθήνας οἰκῶhabito (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — verbum contractum in -έω».

«Ἀλλ' οὐ θέμιςfas (ὀνομ. θηλ. ἑν.) — id quod licitum est secundum leges divinas», ἔφη ὁ γέρων, «μέτοικον ὄνταexistentem (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. αἰτ. ἀρσ. ἑν.) — participium verbi 'εἰμί' θύεινsacrificare (ἀπρφ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — infinitivus qui subiectum accusativi casus requirit ἄνευ προστάτουpatroni (γεν. ἀρσ. ἑν.) — civis qui inquilinum in rebus publicis et religiosis patrocinatur πολίτου».

Ἐνταῦθα ὁ Χρεμύλος παρελθώνprogressus (μτχ. ἀόρ. β' ἐνεργ. ὀνομ. ἀρσ. ἑν.) — participium aoristi verbi 'παρέρχομαι', significat 'qui processit', «ἀλλ', ὦ ἱερεῦsacerdos (κλητ. ἀρσ. ἑν.) — casus vocativus nominis 'ἱερεύς'», ἔφη, «ἐγὼ αὐτῷ προστάτης εἰμί, καὶ ἐγγυῶμαιspondeo (ὁριστ. ἐνεστ. μέσ. α' ἑν.) — verbum deponens, significat 'fidem do' vel 'promitto' τοῦτον εὐσεβῆpium (αἰτ. ἀρσ. ἑν.) — adiectivum tertiae declinationis τε καὶ δίκαιον εἶναι. τί οὖν κωλύειimpedit (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum quod cum infinitivo construitur αὐτὸν θύειν τῇ θεῷ;»

«Οὐκοῦν, εἰ σὺ πολίτης ὢν ἐγγυᾷspondes (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum quod significat pro aliquo spondere vel fidem dare τὸν ἄνδρα», ἔφη ὁ γέρων, «ἐξέστωliceat (προστ. ἐνεστ. γ' ἑν.) — imperativus impersonalis a verbo 'ἔξεστι', significat permissionem αὐτῷ θύειν. ἀλλὰ μεμνῆσθαιmeminisse (ἀπαρ. παρακ. μέσ.) — infinitivus perfecti medii a verbo 'μιμνήσκω', significat in memoria tenere χρὴ ὅτι τῆς μὲν θυσίας μετέχειparticipat (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'μετά' et 'ἔχω', significat partem habere in aliqua re, τῶν δὲ ἱερῶν οὐ πάντων».

Ὁ δὲ Συρίσκος ἥσθηgavisus est (ἀορ. παθ. ὁριστ. γ' ἑν.) — aoristus passivus verbi 'ἥδομαι', qui sensum medium habet τε καὶ εἶπεν· «ὦ ἱερεῦ, χάριν σοι οἶδα. ἡ γὰρ Ἄρτεμις οὐδένα διακρίνειdiscernit (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — verbum compositum ex 'διά' et 'κρίνω', significat distinguere vel separare, οἶμαι, ὃς ἂν ὁσίως προσέρχηταιquicumque pie accedat (ἀναφ. + ἄν + ὑποτ. ἐνεστ. μέσ. γ' ἑν.) — constructio relativa generalis quae exprimit condicionem generalem».

Οὕτως οὖν ὁ Συρίσκος τὸ ἐρίφιονhaedus (αἰτ. ἑν.) — diminutivum nominis 'ἔριφος', significat haedum parvum ἔθυσε κατὰ τὸν νόμον, τοῦ ἱερέως τὰ νομιζόμεναritus consueti (αἰτ. πλ. μτχ. ἐνεστ. παθ.) — participium neutrum plurale a verbo 'νομίζω', significat ritus vel ceremonias lege constitutas ἐπιτελοῦντοςperficientis (γεν. ἑν. μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ.) — genetivus absolutus, a verbo 'ἐπιτελέω', significat perficere vel absolvere. μετὰ δὲ τὴν θυσίαν οἱ τρεῖς ἄνδρες ἐδείπνησαν κοινῇ, τῶν κρεῶν εὐωχούμενοιepulantes (ὀνομ. πλ. μτχ. ἐνεστ. μέσ.) — participium a verbo 'εὐωχέομαι', significat epulari vel convivari laute καὶ τὴν θεὸν εὐλογοῦντες.