Λυσίας ἐν τῇ Ποικίλῃ Στοᾷ

Λυσίας ὁ λογογράφοςorationum scriptor (ὀνομ. ἀρσ. ἑν.) — qui orationes forenses conscribit aliis pronuntiandas ἐβάδιζεambulabat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — pedibus incedebat κατὰ τὴν Ποικίλην Στοάν, τοὺς τῶν προγόνων πίνακας θεωρῶνspectans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἀρσ. ἑν.) — attente contemplans καὶ λόγους ἐν τῇ διανοίᾳ συντιθείςcomponens (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἀρσ. ἑν.) — ex verbo 'συντίθημι', significat res varias in unum coniungere. πολλοὶ γὰρ τῶν Ἀθηναίων ἐκεῖσε συνηθροίζοντοcongregabantur (παρατ. ὁριστ. μέσ. γ' πλ.) — in unum locum conveniebant περὶ τῶν κοινῶν διαλεγόμενοι.

ἐξαίφνηςsubito (ἐπιρ.) — repente, sine ulla expectatione δὲ εἶδεν ἄνδρα πρεσβύτερονseniorem (αἰτ. ἀρσ. ἑν.) — comparativus a 'πρέσβυς', hominem aetate provectiorem significat καθήμενονsedentem (μτχ. ἐνεστ. μέσ. αἰτ. ἀρσ. ἑν.) — ex verbo 'κάθημαι', qui sedet μόνον, ὃς τὰς τοῦ Σόλωνος νομοθεσίαςleges (αἰτ. θηλ. πλ.) — legum constitutiones, a verbis 'νόμος' (lex) et 'τίθημι' (pono) ἀνεγίγνωσκε. προσελθὼν δ' ὁ Λυσίας καὶ χαίρειν εἰπὼν παρεκαθέζετο.

"ὦ ξένε," ἤρετοinterrogavit (ἀορ. β' μέσ. γ' ἑν.) — forma aoristi medii a verbo 'ἐρωτάω', significat 'quaesivit', "τί βουλόμενοςvolens (μτχ. ἐνεστ. μέσ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium praesentis medii, indicat propositum vel intentionem τοὺς παλαιοὺς νόμους ἀναγιγνώσκειςlegis (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — verbum compositum ex 'ἀνά' et 'γιγνώσκω', proprie 'recognosco' sed saepius 'lego';"

ὁ δὲ πρεσβύτηςsenex (ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — substantivum designans hominem aetate provectum ἀπεκρίνατοrespondit (ἀορ. μέσ. γ' ἑν.) — aoristus medii verbi 'ἀποκρίνομαι'· "οὐ ξένος εἰμί, ὦ Λυσία, ἀλλὰ πολίτης Ἀθηναῖος ὥσπερ καὶ σύ. πρὸ τῆς ἐν Σικελίᾳ συμφορᾶς ἀπεδήμουνperegrinabar (παρατ. ἐνεργ. α' ἑν.) — imperfectum verbi 'ἀποδημέω', significat 'a patria absens eram', νῦν δὲ ἐπανῆλθονredii (ἀορ. β' ἐνεργ. α' ἑν.) — aoristus secundus verbi 'ἐπανέρχομαι', compositum ex 'ἐπί', 'ἀνά', et 'ἔρχομαι' εἰς τὴν πατρίδα."

ἐξεπλάγηobstupuit (ἀορ. β' παθ. γ' ἑν.) — aoristus passivi verbi 'ἐκπλήσσω', significat 'percussus est admiratione' οὖν ὁ Λυσίας· "πόθενunde (ἐπίρρ. ἐρωτ.) — adverbium interrogativum indicans originem vel fontem με γιγνώσκειςcognoscis (ὁριστ. ἐνεστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — praesens activi verbi 'γιγνώσκω', hic significat 'nosco' vel 'nomen meum scis';"

"ἐγώ εἰμι Φανόδημος," ἔφηdixit (ἀορ. β' ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — forma aoristi a verbo 'φημί' ὁ γέρων, "ὃςqui (ἀναφ. ἀντων. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — pronomen relativum, referens ad Phanodemus τὸν σὸν πατέρα Κέφαλον ἐγίγνωσκονcognoscebam (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. α' ἑν.) — imperfectum verbi 'γιγνώσκω' καὶ σὲ παῖδα ὄντα. ἡ δὲ τύχη με πολλὰς γαίας ἠνάγκασενcoegit (ἀορ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — forma aoristi a verbo 'ἀναγκάζω' ἰδεῖν. τὰς Ἀθήνας δὲ πάλιν ἰδεῖν οὐκ ἤλπιζον."

μεταξὺ δὲ διαλεγομένων αὐτῶν, πρεσβῦτις τυφλὴ προσῆλθενaccessit (ἀορ. β' ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — aoristus verbi compositi 'προσέρχομαι', ἣν παιδίον μικρὸν ὡδήγειducebat (παρατ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — imperfectum verbi 'ὁδηγέω', a substantivo 'ὁδός' derivatum. στᾶσαcum stetisset (μτχ. ἀορ. β' ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. θηλ.) — participium aoristi a verbo 'ἵστημι' δὲ πλησίον αὐτῶν ἤρξατο προφητεύειν·

"ὦ Λυσία," ἔφη μετὰ φωνῆς βαρείας, "τοῦτον τὸν ἄνδρα ὃν συναντᾷςoccurris (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — praesens verbi compositi 'συναντάω' σήμερον, τιμήσεις διὰ λόγων. ὃν γὰρ νῦν ἀναγνωρίζειςrecognoscis (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — praesens verbi compositi ex 'ἀνά' et 'γνωρίζω', ἀδίκως φεύγειfugit/exulat (ἐνεστ. ὁριστ. ἐνεργ. γ' ἑν.) — hic sensu forensi 'in exilium agere' τὴν πατρίδα. λόγον δεινὸν συγγράψειςconscribes (μέλλ. ὁριστ. ἐνεργ. β' ἑν.) — futurum verbi 'συγγράφω', de oratione componenda ὑπὲρ αὐτοῦ, καὶ τὴν δίκην νικήσει. ὁ δὲ Φανόδημος κτήσεταιpossidebit (μέλλ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — futurum medium verbi 'κτάομαι' πάλιν τὰ ἑαυτοῦ, καὶ τὸ ὄνομά σου ἐπὶ τούτῳ ἔτι μᾶλλον αὐξηθήσεταιaugebitur (μέλλ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — futurum passivum verbi 'αὐξάνω'."

μετὰ δὲ ταῦτα ἡ πρεσβῦτιςanus (ὀνομ. ἑν. θηλ.) — substantivum, mulier senex vel vetula ἀπῆλθεν. ὁ δὲ Φανόδημος ἐδάκρυσε καὶ ὡμολόγησεν ὅτι ψευδῶςfalse (ἐπίρρ.) — adverbium a 'ψευδής', indicat actionem falsam vel mendacium κατηγορεῖτοaccusabatur (παρατ. ὁριστ. παθ. γ' ἑν.) — a verbo 'κατηγορέω', in voce passiva, accusari ab aliquo ὡς μηδίζωνmedizans (μτχ. ἐνεστ. ἐνεργ. ὀνομ. ἑν. ἀρσ.) — participium verbi 'μηδίζω', significat 'Persarum partibus favens'. ὁ οὖν Λυσίας, τῇ προφητείᾳ πεισθείς, τὴν δίκην ἀνεδέξατοcausam suscepit (ἀορ. ὁριστ. μέσ. γ' ἑν.) — locutio forensis, significat 'defensionem in iudicio suscipere' καὶ λόγον δεινότατονvehementissimum (ὑπερθ. αἰτ. ἑν. ἀρσ.) — adiectivum in gradu superlativo a 'δεινός', indicat summam eloquentiam ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς συνέγραψεν, ᾧ τοὺς δικαστὰς ἔπεισε τὴν ἀλήθειαν ἰδεῖν.